U-61 (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-61
Klasa okręt podwodny
Historia
Stocznia Deutsche Werke AG, Kilonia
Położenie stępki 1 października 1937
Wodowanie 15 czerwca 1938
 Kriegsmarine
Wejście do służby 12 sierpnia 1939
Los okrętu samozatopienie 2 maja 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

291 t
341 t
Długość 43,9 m
Szerokość 4,08 m
Zanurzenie 3,82 m
Zanurzenie testowe 100 m
Obliczona głębokość krytyczna:
150 m
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

12 w.
7 w.
Napęd
2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW)
2 silniki elektryczne, 410 KM (306 kW)
Zasięg 6100 km (3800 Mm) przy 8 w. (15 km/h) na powierzchni
67 km (32 Mm) przy 4 w. (7 km/h ) w zanurzeniu
Uzbrojenie
3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 działko przeciwlotnicze 20 mm
Załoga 25

U-61 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1939 roku. Pierwszy dowódca: Oblt. Jürgen Oesten.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przydzielony do 5. Flotylli U-Bootów celem szkolenia, a później jako jednostka bojowa. 1 stycznia 1940 włączony w skład 1. Flotylli jako jednostka bojowa. Od listopada 1940 w 21. Flotylli Szkolnej.

Podczas 11 patroli bojowych (październik 1939 – październik 1940) zatopił 5 statków o łącznej pojemności 19.668 BRT i uszkodził jeden (4.434 BRT).

Później wykorzystywany jako jednostka szkolna. Samozatopiony przez załogę 2 maja 1945 w Wilhelmshaven (operacja Regenbogen).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów [T. 1], Myśliwi 1939-1942. Warszawa: Magnum, 1998. ISBN 83-85852-26-3.
  2. www.uboat.net: U-61 (ang.). [dostęp 2 czerwca 2011].
  3. www.ubootwaffe.pl: U-61 Typ IIC (pol.). [dostęp 2 czerwca 2011].