U-995

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-995
U-995 w Laboe
U-995 w Laboe
Historia
Stocznia Blohm und Voss
Położenie stępki 25 listopada 1942
Wodowanie 22 lipca 1943
 Kriegsmarine
Wejście do służby 16 września 1943
Los okrętu okręt muzeum
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,20 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8850 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped:4 dziób,1 rufa(zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA działo 37 mm
2 działka 2x20mm
Załoga 44
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Następna nazwa "Kaura"

U-995 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C/41 z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1943 roku. Kolejni dowódcy: Kptlt. Walter Köhntopp, Oblt. Hans-Georg Hess.

Jeden z czterech drugowojennych U-Bootów zachowanych do czasów współczesnych[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Opóźnienie w budowie U-995 wynikło z uszkodzenia rufy podczas alianckiego nalotu na stocznię. Okręt został wcielony do 5. Flotylli w Kilonii celem treningu i zgrania załogi, m.in. na wodach Zatoki Gdańskiej. Przebazowany do Norwegii, od czerwca 1944 roku w 13. (w Trondheim), a od marca 1945 roku w 14. Flotylli (w Narwiku) jako jednostka bojowa. W maju 1944 roku jednostka została zaatakowana przez łódź latającą Short Sunderland z kanadyjskiego dywizjonu; pięciu członków załogi U-Boota zostało rannych.

Podczas wojny U-995 zwalczał alianckie konwoje i radziecką żeglugę przybrzeżną na Oceanie Arktycznym i Morze Barentsa. Odbył 9 patroli bojowych, podczas których zniszczył trzy niewielkie radzieckie jednostki pływające o łącznej pojemności 1560 BRT, storpedował kolejny statek, uznany później za stratę całkowitą (7176 BRT)[2], okręt (radziecka łódź patrolowa BO-224, 105 t) i jeden okręt pomocniczy (radziecki trałowiec, 633 BRT).

8 lutego 1945 roku U-Boot zdołał wedrzeć się do zajętego przez Rosjan norweskiego portu Kirkenes. Za ten wyczyn (i zatopienie, co okazało się nieprawdą, dużego frachtowca) dowódca, Oblt. Hans-Georg Hess, został odznaczony Krzyżem Rycerskim. W momencie zakończenia wojny U-995 znajdował się w Trondheim, gdzie oczekiwał na zamontowanie chrap. Okręt został poddany Brytyjczykom, jednak w przeciwieństwie do większości kapitulujących U-Bootów uniknął zatopienia podczas operacji Deadlight, ponieważ nie nadawał się do żeglugi i nie mógł zostać przebazowany na Wyspy Brytyjskie[3].

W październiku 1948 roku okręt został przekazany Norwegii, zaś w grudniu 1952 roku po modyfikacjach został wcielony do marynarki norweskiej pod nazwą KMN "Kaura" (S 309) jako jednostka szkolna[4]. Uczestniczył w manewrach NATO, odbył wizytę w Anglii. W 1962 roku okręt został wycofany ze służby, zaś później odsprzedany Niemcom za symboliczną markę. W czasie renowacji przywrócono mu wygląd z końca wojny. Od października 1971 roku okręt muzeum w Laboe w sąsiedztwie pomnika poświęconego ofiarom wojny na morzu.

Przypisy

  1. Pozostałe to U-505, U-534, U-2540.
  2. Amerykański frachtowiec typu Liberty "Horace Bushnell" z konwoju JW-65. Statek udało się doholować do Murmańska, a jego ładunek odzyskać. Po wojnie został wyremontowany przez Rosjan i włączony jako jednostka transportowa i zaopatrzeniowa dla rybackiej floty dalekomorskiej. Złomowany w 1978 roku.
  3. Podobnie jak U-310, U-315, U-324.
  4. Podobnie jak "Kya" – ex-U-926, "Kinn" – ex-U-1202, "Knerter" – ex-U-4706.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. U-995 (ang.). [dostęp 4 lutego 2012].
  2. U-995 (pol.). [dostęp 4 lutego 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]