U-99 (1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-99
Historia
Stocznia Germania
Położenie stępki 31 marca 1939
Wodowanie 21 marca 1940
 Kriegsmarine
Wejście do służby 18 kwietnia 1940
Los okrętu zatopiony 17 marca 1941
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 753 t
w zanurzeniu 857 t
Długość 66,5 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Prędkość na powierzchni 17,8 w.
w zanurzeniu 8 w.
Zasięg na powierzchni 9700 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 70 Mm (4 w.)
Załoga 44
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 33 min TMB lub 22 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm

U-99 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1940 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jego jedynym dowódcą był Otto Kretschmer. Okręt odbył 8 patroli bojowych, podczas których zatopił 38 jednostek o łącznej pojemności 246 794 BRT, w tym 3 krążowniki pomocnicze[1] (46 440 BRT), uszkodził 5 dalszych statków (37 965 BRT), zdobył jeden pryz – estoński parowiec "Merisaar"[2].

16 marca 1941 roku na południowy wschód od Islandii U-99 wraz z innymi U-Bootami (U-37, U-74, U-100, U-110) atakował konwój HX-112. Zdołał zatopić sześć jego statków i uszkodzić jeden. Dzień później, tj. 17 marca 1941 roku, atak brytyjskiego niszczyciela HMS "Walker" zmusił U-99 do wynurzenia; dowódca okrętu podwodnego wydał rozkaz samozatopienia jednostki; zginęło 3 marynarzy.

Przypisy

  1. Były to uzbrojone statki handlowe (AMC): HMS "Laurentic", HMS "Patroclus", HMS "Forfar".
  2. Zatopiony później jednak przez samoloty Luftwaffe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. www.uboat.net: U-99 (ang.). [dostęp 26 października 2008].