Universal Subscriber Identity Module

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z USIM)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karta USIM

USIM (ang. Universal Subscriber Identity Module) – używany w sieciach UMTS (3G) moduł umożliwiający jednoznaczną identyfikację abonenta niezależnie od tego, z jakiego terminala korzysta (odpowiednik karty SIM używanej w sieciach 2G). Moduł ten jest fizycznie realizowany w postaci karty mikroprocesorowej UICC (ang. Universal Integrated Circuit Card). Jego wymiary są identyczne jak kart używanych w systemie GSM.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Moduł zbudowany jest z dwóch bloków funkcjonalnych: bloku MT (ang. Mobile Termination), który jest odpowiedzialny za realizację funkcji zapewniających łączność z radiową siecią dostępową, oraz z bloku TE (ang. Terminal Equipment), który realizuje aplikacje. Transfer danych pomiędzy tymi blokami odbywa się za pośrednictwem funkcji TAF (ang. Terminal Adaptation Function).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Karta USIM pełni w systemie UMTS funkcje związane z przechowywaniem danych systemowych i użytkownika, a także z realizacją niektórych procedur systemowych. Karta zawiera identyfikator abonenta oraz parametry wykorzystywane podczas dostępu do zasobów sieci, m.in. parametry umożliwiające wybór komórek sieci. W module przechowywane są dane związane z przemieszczaniem się abonenta, w tym np. lokalizacja stacji ruchomej na obszarze sieci, wykazy sieci, z których usług abonent nie może korzystać. Oprócz danych systemowych, w karcie USIM mogą być zapisywane SMS-y, abonent może tam także umieścić np. książkę telefoniczną.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Kołakowski, J. Cichocki, UMTS Systemy Telefonii Trzeciej Generacji, Warszawa, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 2003 ISBN 83-206-1507-0.