USS Buchanan (DD-131)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Buchanan
USS Buchanan
Historia
Stocznia Bath Iron Works
Położenie stępki 29 czerwca 1918
Wodowanie 2 stycznia 1919
 US Navy
Wejście do służby US Navy: 20 stycznia 1919
Royal Navy: 9 września 1940
 Royal Navy
Los okrętu użyty w ataku na suchy dok w St Nazaire 1942
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1260 t
Długość 95,8 m
Szerokość 9,3 m
Zanurzenie 3 m
Prędkość 35 węzłów
Napęd
turbiny parowe, 2 śruby
Uzbrojenie
4 działa kaliber 102 mm
1 działo 76 mm
6 wyrzutni torped kaliber 533 mm
Załoga 158
Następna nazwa HMS "Campbeltown" (I42)

USS Buchanan (DD-131)amerykański niszczyciel typu Wickes z okresu dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej. Nazwany imieniem admirała z okresu wojny secesyjnej Franklina Buchanana. W 1940 przekazany Royal Navy gdzie służył jako HMS "Campbeltown" (I42). W marcu 1942 użyty w rajdzie na suchy dok w Saint-Nazaire.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stępkę pod USS "Buchanan" położono 29 czerwca 1918 w stoczni Bath Iron Works. Okręt został wodowany 2 stycznia, wszedł do służby 20 stycznia 1919. Po wejściu do służby okręt tymczasowo przydzielono do 2 Eskadry Niszczycieli. W lipcu 1919 wszedł w skład 4 Flotylli Niszczycieli działającej w strukturach Floty Pacyfiku. Okręt wycofano ze służby 7 czerwca 1922. Ponowne wejście do służby miało miejsce 10 kwietnia 1930. Latem 1934 okręt pełnił służbę w ograniczonym zakresie. 9 kwietnia 1937 okręt ponownie wycofano ze służby. W związku z napiętą sytuacją międzynarodową i wybuchem II wojny światowej okręt ponownie wszedł do służby 30 września 1939. Wszedł w skład 32 Eskadry Niszczycieli działającej w rejonie północnego Atlantyku. 9 września został wycofany ze służby i w ramach porozumienia "niszczyciele za bazy" przekazany Royal Navy. Otrzymawszy imię "Campbeltown", wszedł w skład 7 Grupy Eskortowej, której głównym zadaniem była ochrona konwojów w rejonie wschodniego Atlantyku. Od września 1941 do marca 1942 wchodził w skład eskorty konwojów atlantyckich.

W marcu 1942 niszczyciel HMS "Campbeltown" został wybrany do przeprowadzenia ataku na suchy dok w Saint-Nazaire. W ramach przygotowań do misji na okręcie dokonano niewielkich zmian aby upodobnić go do niemieckiego niszczyciela. Okręt skrycie podpłynął w okolice doku, a następnie pod silnym niemieckim ostrzałem wbił się w jego wrota. Na niszczycielu znajdował się zamaskowany ładunek 4 ton materiału wybuchowego wyposażonego w zapalnik czasowy. Wybuch ładunku nastąpił po kilkunastu godzinach. W wyniku eksplozji zginęło ok. 250 niemieckich żołnierzy i francuskich cywilów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]