USS Buchanan (DD-131)
| USS Buchanan | |
 |
|
| Historia | |
| Stocznia | Bath Iron Works |
| Położenie stępki | 29 czerwca 1918 |
| Wodowanie | 2 stycznia 1919 |
 US Navy |
|
| Wejście do służby | US Navy: 20 stycznia 1919 Royal Navy: 9 września 1940 |
 Royal Navy |
|
| Los okrętu | użyty w ataku na suchy dok w St Nazaire 1942 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 1260 t |
| Długość | 95,8 m |
| Szerokość | 9,3 m |
| Zanurzenie | 3 m |
| Prędkość | 35 węzłów |
| Załoga | 158 |
| Napęd | |
| turbiny parowe, 2 śruby | |
| Uzbrojenie | |
| 4 działa kaliber 102 mm 1 działo 76 mm 6 wyrzutni torped kaliber 533 mm |
|
| Następna nazwa | HMS "Campbeltown" (I42) |
USS Buchanan (DD-131) – amerykański niszczyciel typu Wickes z okresu dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej. Nazwany imieniem admirała z okresu wojny secesyjnej Franklina Buchanana. W 1940 przekazany Royal Navy gdzie służył jako HMS "Campbeltown" (I42). W marcu 1942 użyty w rajdzie na suchy dok w Saint-Nazaire.
Historia [edytuj]
Stępkę pod USS "Buchanan" położono 29 czerwca 1918 w stoczni Bath Iron Works. Okręt został wodowany 2 stycznia, wszedł do służby 20 stycznia 1919. Po wejściu do służby okręt tymczasowo przydzielono do 2 Eskadry Niszczycieli. W lipcu 1919 wszedł w skład 4 Flotylli Niszczycieli działającej w strukturach Floty Pacyfiku. Okręt wycofano ze służby 7 czerwca 1922. Ponowne wejście do służby miało miejsce 10 kwietnia 1930. Latem 1934 okręt pełnił służbę w ograniczonym zakresie. 9 kwietnia 1937 okręt ponownie wycofano ze służby. W związku z napiętą sytuacją międzynarodową i wybuchem II wojny światowej okręt ponownie wszedł do służby 30 września 1939. Wszedł w skład 32 Eskadry Niszczycieli działającej w rejonie północnego Atlantyku. 9 września został wycofany ze służby i w ramach porozumienia "niszczyciele za bazy" przekazany Royal Navy. Otrzymawszy imię "Campbeltown", wszedł w skład 7 Grupy Eskortowej, której głównym zadaniem była ochrona konwojów w rejonie wschodniego Atlantyku. Od września 1941 do marca 1942 wchodził w skład eskorty konwojów atlantyckich.
W marcu 1942 niszczyciel HMS "Campbeltown" został wybrany do przeprowadzenia ataku na suchy dok w Saint-Nazaire. W ramach przygotowań do misji na okręcie dokonano niewielkich zmian aby upodobnić go do niemieckiego niszczyciela. Okręt skrycie podpłynął w okolice doku, a następnie pod silnym niemieckim ostrzałem wbił się w jego wrota. Na niszczycielu znajdował się zamaskowany ładunek 4 ton materiału wybuchowego wyposażonego w zapalnik czasowy. Wybuch ładunku nastąpił po kilkunastu godzinach. W wyniku eksplozji zginęło ok. 250 niemieckich żołnierzy i francuskich cywilów.
