USS Dogfish (SS-350)
| USS Dogfish (SS-350) | |
 USS Dogfish (SS-350) |
|
| Historia | |
| Stocznia | Electric Boat Company, Groton[1] |
| Położenie stępki | 22 czerwca 1944[1] |
| Wodowanie | 27 października 1945[1] |
 US Navy |
|
| Nazwa | USS Dogfish |
| Wejście do służby | 29 kwietnia 1946[1] |
| Wycofanie ze służby | 28 lipca 1972[1] |
 Brazylia |
|
| Nazwa | Guanabara |
| Wejście do służby | 28 lipca 1972[1] |
| Los okrętu | złomowany w 1983 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | patrz tabela |
USS Dogfish (SS-350) – amerykański okręt podwodny typu Balao, jedyny okręt United States Navy noszący taką nazwę (od gatunku niewielkiego, pospolitego rekina).
Stępkę okrętu położono 22 czerwca 1944 w stoczni Electric Boat Company w Groton. Został zwodowany 27 października 1945, matką chrzestną była pani A. M. Morgan. Wszedł do służby 29 kwietnia 1946 z komandorem porucznikiem T. S. Baskettem jako dowódcą.
"Dogfish" wypłynął z New London, by pełnić zadania lokalne, a następnie w rejs na Morze Karaibskie i Bermudy w celu przeprowadzenia ćwiczeń. Przeszedł przegląd i znaczącą modernizację w stoczni Philadelphia Naval Shipyard od sierpnia 1947 do kwietnia 1948. Następnie służył zarówno w projektach eksperymentalnych, jak i w normalnej służbie operacyjnej. Od 31 października do 19 listopada 1948 wziął udział w zorganizowanych na dużą skalę ćwiczeniach floty, odbywających się na obszarze od Florydy do Cieśniny Davisa pomiędzy Labradorem i Grenlandią.
Pomiędzy 4 lutego a 3 kwietnia 1949 okręt odbył rejs do Szkocji, Anglii i Francji, a także odbył ćwiczenia konwojowe w pobliżu Przylądka Hatteras w lutym i marcu 1952. Przez następne trzy lata operował u wschodniego wybrzeża USA i na Morzu Karaibskim.
"Dogfish" wypłynął z New London 1 marca 1955 na pierwszą turę służby w ramach amerykańskiej 6 Floty na Morzu Śródziemnym. Z rejsu tego wrócił do portu macierzystego 6 czerwca. Przebywał w Halifaksie pomiędzy 4 a 14 czerwca 1956 podczas operacji "New Broom", przeprowadzanej przez siły NATO. 8 listopada, gdy przeprowadzał ćwiczenia w pobliżu New London, zatrzymał się w pobliżu trawlera "Agda" i pomagał gasić pożar, który wybuchł na pokładzie statku. Pomiędzy 31 stycznia i 12 kwietnia odbył rejs do Zatoki Faslane w Szkocji, gdzie testował nowo zainstalowany sprzęt. Od 23 maja do 8 sierpnia 1959 służył na Morzu Śródziemnym. W październiku i listopadzie wziął udział w ćwiczeniach ZOP przeprowadzanych przez NATO. Po gruntownym przeglądzie wznowił operacje w pobliżu New London, gdzie służył w latach 60. XX wieku.
"Dogfish" został skreślony z rejestru floty i sprzedany Brazylii 28 lipca 1972. Służył w Brazylijskiej Marynarce Wojennej jako "Guanabara" (S-10) do momentu wycofania w 1983.
Dane techniczne [edytuj]
| Dane techniczne USS "Dogfish" (SS-350) przed i po modernizacji | ||
| Po zbudowaniu[2] | Po modernizacji GUPPY II[3] | |
|---|---|---|
| Wyporność (wynurzony) | 1526 (long) ton (1 550 t)[2] | 1870 ton (1 900 t) |
| Wyporność (zanurzony) | 2424 (long) ton (2 460 t) | 2440 ton (2 480 t) |
| Długość | 95 metrów | 93,6 m[4] |
| Szerokość | 8,3 metra | 7,4 m[4] |
| Zanurzenie | 5,1 metra | 5,2 m[4] |
| Napęd | 4 silniki dieslowskie V16 typu General Motors Model 16-278A napędzające generatory elektryczne 2 akumulatory 126-komórkowe typu Sargo |
chrapy akumulatory ulepszone do typu GUPPY, pojemność zwiększona do 504 komórek (1 × 184 , 1 × 68 i 2 × 126 ) |
| Prędkość (wynurzony) | 20,25 węzła wynurzony[5] |
|
| Prędkość (zanurzony) | 8,75 węzła zanurzony[5] |
|
| Zasięg | 11 000 mil przy prędkości 10 węzłów[5] | 15 000 mil (28 000 km) przy prędkości 11 węzłów (20 km/h)[4] |
| Długotrwałość rejsu | 48 godzin przy prędkości 2 węzłów 75 dni na patrolu |
48 godzin przy prędkości 4 węzłów (7,4 km/h) zanurzony[4] |
| Załoga | 10 oficerów 70-71 marynarzy[5] |
9–10 oficerów 5 podoficerów 70 marynarzy[4] |
| Sensory | ? | sonar aktywny WFA sonar pasywny JT system kierowania ogniem torpedowym Mk 106[4] |
| Uzbrojenie torpedowe | 10 wyrzutni torpedowych 533 mm
(sześć przednich, cztery tylne) 24 torpedy |
10 wyrzutni torpedowych 533 mm (sześć przednich, cztery tylne)[4] |
| Uzbrojenie artyleryjskie | 1 × 127 mm /25 kalibrów
4 karabiny maszynowe |
brak |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Norman Friedman: U.S. Submarines Through 1945: An Illustrated Design History. Annapolis: United States Naval Institute, s. 285-304. 1-55750-263-3.
- ↑ 2,0 2,1 K. Jack Bauer: Register of Ships of the U.S. Navy, 1775-1990: Major Combatants. Roberts, Stephen S.. Westport, Connecticut: Greenwood Press, s. 275-280. ISBN 0-313-26202-0.
- ↑ Norman Friedman: U.S. Submarines Since 1945: An Illustrated Design History. Annapolis: United States Naval Institute, s. 11-43. 1-55750-260-9.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 U.S. Submarines Since 1945 s. 242
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 U.S. Submarines Through 1945 pp. 305-311
Bibliografia [edytuj]
Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships.
