USS Erie (1813)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Erie
USS Erie
Historia
Wodowanie 3 listopada 1813
 US Navy
Wejście do służby 20 marca 1814
Wycofanie ze służby 26 listopada 1850
Los okrętu sprzedany w 1850
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 509 t
611 t (1832)
Długość 36 m
37 m (1832)
Szerokość 9,6 m
Zanurzenie 4,4 m
Uzbrojenie
2 działa 18-funtowe
20 karonad 32-funtowych
Załoga 140

USS Erie – trzymasztowy, drewniany slup wojenny US Navy uczestniczący w działaniach w pierwszej połowie XIX wieku.

Erie został zwodowany 3 listopada 1813 roku w stoczni w Baltimore w stanie Maryland i wprowadzony do służby 20 marca 1814 roku pod dowództwem komandora porucznika Charlesa G. Ridgeleya.

Nie mogąc wyjść w morze z powodu brytyjskiej blokady zatoki Hampton Roads[1] Erie musiał zawrócić 7 kwietnia do Baltimore, gdzie stał zakotwiczony bez załogi do początku roku 1815[2]. 8 maja pożeglował do Bostonu, by dołączyć do eskadry Williama Bainbridge'a wyruszającej 2 lipca na Morze Śródziemne. W wyniku podpisania traktatu pokojowego z Algierem, eskadra została zawrócona do Stanów Zjednoczonych, natomiast Erie dołączył do flotylli mającej osłaniać statki handlowe i zapobiegać przyszłym próbom ataków piratów berberyjskich. Okręt pozostawał na Morzu Śródziemnym przez cztery lata, by ostatecznie opuścić 27 listopada 1819 roku Gibraltar. Po postoju na Maderze i w Indiach Zachodnich, dotarł 20 stycznia 1820 roku do Nowego Jorku, gdzie celem dokonania napraw został odstawiony do stoczni, w której spędził 3 i pół roku[3].

Po przedłużeniu do 37 m i zwiększeniu tonażu do 611 ton Erie opuścił w listopadzie 1823 roku Nowy Jork, by znów służyć na Morzu Śródziemnym do roku 1826. W latach 1827–1832 okręt bazował w Pensacoli na Florydzie i wrócił na północ − do Nowego Jorku lub Norfolk − dla koniecznych napraw. Erie patrolował wody Indii Zachodnich i Zatoki Meksykańskiej ochraniając obywateli amerykańskich i ich własność, tępiąc handel niewolnikami i konwojując statki handlowe[4].

Od 21 sierpnia 1832 do 24 czerwca 1834 roku Erie stał w rezerwie w Bostonie, po czym został odkomenderowany do „Flotylli Brazylijskiej” na przeciąg trzech lat (z czego przez dwa ostatnie lata jako okręt flagowy). Flotylla − w czasie rewolucji i zamętu politycznego w Ameryce Południowej − chroniła obywateli amerykańskich i handel USA, a ponadto dostarczała informacji wywiadowczych dotyczących Brazylii, Urugwaju i Argentyny. Okręt wrócił 15 września 1837 roku na kilka miesięcy do Bostonu, ale 9 lutego 1838 roku został skierowany na północny Atlantyk z zadaniem niesienia pomocy każdemu statkowi handlowemu w kłopotach. W lipcu Erie pożeglował do Pensacoli, by patrolować przez dwa tygodnie Indie Zachodnie i Zatokę Meksykańską podczas trwającej wówczas francuskiej blokady wybrzeża Meksyku[5].

W okresie od lipca 1840 do lutego 1843 roku Erie został w Bostonie przebudowany na uzbrojony okręt zaopatrzeniowy. 9 lutego wyruszył na Pacyfik, dostarczając po drodze zaopatrzenie „Flotylli Brazylijskiej” i 27 lipca dotarł do portu Callao w Peru. W czasie rejsu na Hawaje i Wyspy Towarzystwa (listopad 1843 − styczeń 1844) był jednostką flagową „Flotylli Pacyfiku”, ale w czerwcu 1844 roku został skierowany do Nowego Jorku, gdzie dotarł 10 listopada[6].

Celem dostarczenia zaopatrzenia „Flotylli Afrykańskiej” Erie skierowany został na Atlantyk, a po dokonaniu niezbędnych napraw w Nowym Jorku wszedł 18 listopada 1845 roku ponownie w skład „Flotylli Pacyfiku”. Gdy wybuchła wojna amerykańsko-meksykańska Erie znajdował się na Hawajach, skąd wrócił w sierpniu 1846 roku ku brzegom Meksyku, Kalifornii i Panamy, by zaopatrywać okręty amerykańskie podczas operacji morskich i desantowych. Brał udział w zajęciu (24 czerwca 1847) Mazatlánu, a wkrótce potem ruszył w stronę wschodniego wybrzeża USA i 24 czerwca 1848 wszedł do nowojorskiego portu[7].

15 września Erie ponownie postawił żagle i ruszył z zaopatrzeniem na Morze Śródziemne i do Afryki Północnej, by wrócić 11 lipca 1849 roku. W okresie od 6 września 1849 do 12 września 1850 roku jeszcze dwukrotnie dostarczał zaopatrzenie na Morze Śródziemne, aż wreszcie − 26 listopada 1850 roku − został skreślony z listy floty i sprzedany[8].

Przypisy

  1. T.Roosevelt, 1883, s.162.
  2. J.F.Cooper, 1856, s.399.
  3. DANFS, Erie, akap.2.
  4. DANFS, Erie, akap.3.
  5. DANFS, Erie akap.4.
  6. DANFS, Erie, akap.5.
  7. DANFS, Erie, akap.6.
  8. DANFS, Erie, akap.7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]