USS Henry W. Tucker (DE-377)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Henry W. Tucker (DE-377)
Historia
Stocznia Consolidated Steel Corporation
 US Navy
Los okrętu kontrakt na budowę anulowano 6 czerwca 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność proj. standardowa: 1350 ton
Długość proj. 93 m
Szerokość proj. 11,3 m
Zanurzenie proj. standardowe: 2,84 m
pełne: 4,06 m
Prędkość proj. 24 węzły
Zasięg 6000 mil morskich
przy prędkości 12 węzłów
Załoga proj. 14 oficerów
201 podoficerów i marynarzy
Napęd
2 kotły,
2 turbiny,
12 000 shp;
2 śruby
Uzbrojenie
proj. 2 × 127 mm (2×1)
4 × 40 mm plot (2×2)
10 x 20 mm (10×1)
1 x hedgehog
2 zrzutnie bomb głębinowych
8 miotaczy bomb głębinowych
3 wt kal. 533

USS Henry W. Tucker (DE-377) amerykański niszczyciel eskortowy typu John C. Butler. Nigdy nie ukończony.

Jego patronem był Pharmacist's Mate Third Class Henry W. Tucker (1919-1942) odznaczony Navy Cross.

Okręt został przydzielony do budowy stoczni Consolidated Steel Corporation w Orange w czasie II wojny światowej. Kontrakt na budowę został anulowany 6 czerwca 1944.

Nazwa "Henry W. Tucker" została następnie przydzielona niszczycielowi USS "Henry W. Tucker" (DD-875).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]