USS Honolulu (CL-48)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Honolulu (CL-48)
USS "Honolulu" w pobliżu Hawajów 5 listopada 1941 roku
USS "Honolulu" w pobliżu Hawajów 5 listopada 1941 roku
Historia
Stocznia Brooklyn Navy Yard
Położenie stępki 10 września 1935
Wodowanie 26 sierpnia 1937
 US Navy
Wejście do służby 15 czerwca 1938
Wycofanie ze służby 3 lutego 1947
Los okrętu złomowany w 1959 roku
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 9650 t
Długość 185,42 m
Szerokość 18,82 m
Zanurzenie 5,92 m
Prędkość 34 węzły (63 km/h)
Zasięg 7260 mil morskich przy prędkości 15 węzłów
Załoga 868 oficerów i marynarzy
Napęd
4 śruby, 8 kotłów Babcock & Wilcox, 4 turbiny General Electric, 100 000 KM
Uzbrojenie
15 x 152 mm (5xIII)
8 x 127 mm (8xI)[1]
16 x 28 mm
8 x 12,7 mm (8xI)
Wyposażenie lotnicze
2 wodnosamoloty
USS "Honolulu" wycofujący się w kierunku Tulagi razem z USS "St. Louis" po bitwie w zatoce Kula, 6 lipca 1943 roku
Zniszczony dziób "Honolulu" po trafieniu torpedą w bitwie pod Kolombangarą, 20 lipca 1943 roku

USS Honolulu (CL-48)amerykański krążownik lekki typu Brooklyn, który brał udział w działaniach II wojny światowej na Pacyfiku.

Był drugim okrętem w United States Navy nazwanym od miasta Honolulu na Hawajach. Został zwodowany 26 sierpnia 1937 roku w Brooklyn Navy Yard, jego matką chrzestną była Helena Poindexter (córka Josepha Poindextera, gubernatora Hawajów). Wcielony do służby 15 czerwca 1938 roku, z komandorem Oscarem Smithem jako dowódcą.

Służba w okresie międzywojennym[edytuj | edytuj kod]

Po rejsie do Wielkiej Brytanii "Honolulu" wziął udział w ćwiczeniach floty na Morzu Karaibskim. "Honolulu" wypłynął z Nowego Jorku 24 maja 1939 roku w celu dołączenia do Floty Pacyfiku, docierając do San Pedro 14 czerwca. Przez resztę roku krążownik brał w ćwiczeniach wzdłuż zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Podczas pierwszej połowy 1940 roku "Honolulu" kontynuował operacje w pobliżu Long Beach i po remoncie w stoczni Puget Sound wypłynął on 5 listopada na służbę w Pearl Harbor. "Honolulu" operował tam przez cały 1941 rok i w dniu japońskiego ataku na Pearl Harbor 7 grudnia 1941 roku krążownik był zacumowany przez stacji morskiej. "Honolulu" odniósł jedynie minimalne uszkodzenia od bliskiego trafienia.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Po naprawach "Honolulu" wypłynął 12 stycznia, by eskortować konwój do San Francisco, dopływając do miasta 21 stycznia. Krążownik kontynuował służbę eskortowca konwojów do Australii, Samoa i Stanów Zjednoczonych do końca maja.

W wyniku japońskich postępów na północy w kierunku Alaski "Honolulu" wypłynął 29 maja w celu wzmocnienia sił w tym rejonie. Po dwóch miesiącach operacji niedaleko miasta Kodiak 7 sierpnia krążownik skierował się w kierunku wyspy Kiska w archipelagu Aleutów w celu rozpoczęcia bombardowania wyspy. 21 sierpnia okręt osłaniał pierwszy amerykański desant na wyspę w Aleutach – wyspę Adak. Po naprawach w Mare Island Naval Shipyard "Honolulu" opuścił San Francisco 3 listopada, eskortując konwój do Numei na południowym Pacyfiku. Pod koniec tego samego miesiąca "Honolulu" opuścił Espiritu Santo w Nowych Hebrydach w celu przechwycenia japońskiego konwoju, kierującego się na Guadalcanal. Bitwa pod Tassafaronga rozpoczęła się krótko przed północą 30 listopada i trwała przez całą noc. Jeden japoński niszczyciel został zatopiony przez ogień artyleryjski amerykańskich krążowników, jednak cztery krążowniki zostały trafione przez japońskie torpedy. W wyniku trafienia torpedami jeden z krążowników, USS "Northampton", zatonął. "Honolulu" wycofał się z pola bitwy z ciężkimi uszkodzeniami. Starcie to jest uważane za jedną z największych porażek w historii US Navy podczas II wojny światowej.

"Honolulu" działał z Espiritu Santo na początku 1943 roku razem z Task Force 67 w celu przechwytywania Tokyo Express. W maju okręt brał udział w bombardowaniach Nowej Georgii. "Honolulu" wypłynął z Espiritu Santo 28 czerwca w celu przeprowadzenia większej liczby bombardowań artyleryjskich na Wyspach Salomona. Po wsparciu desantów na Nowej Georgii 4 lipca krążownik otworzył ogień do okrętów nieprzyjaciela w bitwie w zatoce Kula, zatapiając jeden niszczyciel i biorąc udział w zatopieniu innego niszczyciela.

USS "Honolulu", który brał już udział w wielu bitwach, miał kolejną szansę stoczyć walkę z okrętami floty japońskiej 13 lipca w bitwie pod Kolombangarą. Tuż po północy kontakt został nawiązany z zespołem japońskim w The Slot. O godzinie 1:10 w nocy "Honolulu" otworzył ogień do lekkiego krążownika typu Sendai. Po trzech salwach na japońskim krążowniku wybuchły potężne pożary i wkrótce zatonął. "Honolulu" skierował wtedy ogień na nieprzyjacielski niszczyciel, który został natychmiast trafiony i zniknął. O godzinie 2:11 "Honolulu" został trafiony torpedą w sterburtę co spowodowało dziurę w kadłubie. Task Force wycofał się wtedy w kierunku Tulagi w celu przeprowadzenia drobnych napraw, a następnie wycofał się do Pearl Harbor. 16 sierpnia "Honolulu" dotarł do Pearl Harbor, by przeprowadzić gruntowny remont. Okręt skierował się następnie do stoczni na Mare Island, w pobliżu San Francisco, by przeprowadzić tam kolejne naprawy.

Po dodatkowych remontach na Mare Island "Honolulu" wypłynął z San Francisco 17 listopada, by kontynuować działania wojenne wobec Japonii. Okręt dotarł do Espiritu Santo 11 grudnia, a następnie powrócił do operacji w rejonie Salomonów pod koniec tego samego miesiąca. 27 grudnia krążownik brał udział w bombardowaniu miejsc koncentracji barek, żołnierzy i zaopatrzenia wroga na wyspie Bougainville. Na początku 1944 roku krążownik kontynuował bombardowania i patrole na Wyspach Salomona. Okręt wspierał desanty na Green Islands 13 lutego, zanim się wycofał się z Salomonów, w celu przygotowania się do operacji w pobliżu Saipanu i Guam w archipelagu Wysp Mariańskich.

Na początku czerwca "Honolulu" brał udział w bombardowaniach artyleryjskich południowo-wschodniej części Saipanu, kiedy w międzyczasie marynarka wojenna i marines pokonywali Pacyfik w drodze na Mariany. Podczas bombardowania Guam w połowie czerwca "Honolulu" został skierowany na północny-zachód w celu przechwycenia japońskiej floty. Krążownik powrócił na atol Eniwetok 28 czerwca w celu uzupełnień, przed wsparciem inwazji na Guam. Okręt pozostawał w pobliżu Guam przez trzy tygodnie, wspierając działania swoim ogniem artyleryjskim, przed powróceniem 18 sierpnia do zatoki Purvis na Florida Island na Wyspach Salomona. "Honolulu" wypłynął 6 września, by wspierać desanty na wyspach Peleliu i Angaur, pozostając w tym rejonie przez resztę września, bez kontaktów bojowych z flotą japońską. Stany Zjednoczone miały już wówczas zdecydowana przewagę na Pacyfiku i tym samym mogły przeprowadzać operacje desantowe bez poważniejszych problemów.

Bitwa o Leyte[edytuj | edytuj kod]

"Honolulu" opuścił rejon wyspy Manus w archipelagu Wysp Admiralicji 12 października i popłynął w kierunku Filipin, by wziąć udział w inwazji na Leyte. Okręt rozpoczął bombardowanie artyleryjskie z zatoki Leyte 19 października, a następnego dnia rozpoczął osłanianie desantów. O godz. 16:00 20 października "Honolulu" został zaatakowany przez japoński samolot torpedowy, który zrzucił torpedę w jego kierunku. Pomimo umiejętnego manewrowania przez komandora Thurbera w celu uniknięcia trafienia torpeda trafiła krążownik.

"Honolulu" opuścił następnie rejon Leyte i dopłynął do Manus 29 października w celu dokonania pobieżnych napraw, a następnie skierował się do Norfolk w Wirginii 19 listopada, docierając 20 grudnia przez Pearl Harbor, San Diego i Kanał Panamski. "Honolulu" pozostał w Norfolk przez resztę wojny, będąc cały czas remontowany i w październiku 1945 roku popłynął do Newport na Rhode Island, gdzie został przemianowany na okręt treningowy. "Honolulu" dotarł do Filadelfii 8 stycznia 1946 roku i został tam wycofany ze służby 3 lutego 1947 roku, a następnie włączony do Floty Rezerwowej w Filadelfii. W przeciwieństwie do jego okrętów siostrzanych, które zostały przekazane marynarkom wojennym Brazylii, Argentyny i Chile w 1951 roku, z powodu ciężkich uszkodzeń zadanych "Honolulu" okręt był niezdolny do przekazania go innej marynarce wojennej. 17 listopada 1959 roku "Honolulu" został sprzedany na złom.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Za swoją służbę podczas II wojny światowej "Honolulu" otrzymał osiem battle stars i był wyróżniony Presidential Unit Citation.

Przypisy

  1. Fahey (1941), s. 9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]