USS Langley (CV-1)
| USS Langley (CV-1) | |
USS „Langley” w czerwcu 1927 |
|
| Historia | |
| Stocznia | Mare Island Naval Shipyard |
| Położenie stępki | 18 października 1911 |
| Wodowanie | 14 sierpnia 1912 |
| Wejście do służby | po raz pierwszy 7 kwietnia 1913 |
| Los okrętu | zatopiony przez japońskie samoloty 27 lutego 1942 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 19.360 ton (jako „Jupiter”) 11.500 ton (jako „Langley”) |
| Długość | 165.2 m |
| Szerokość | 19.8 m |
| Zanurzenie | 8,4 m (jako „Jupiter”) 5,8 m (jako „Langley”) |
| Prędkość | 15,5 węzłów |
| Załoga | 163 (jako „Jupiter”) 468 (jako „Langley”) |
| Wyposażenie lotnicze | |
| 34 - 55 samolotów | |
USS Langley (CV-1) – pierwszy lotniskowiec zbudowany dla US Navy. Okręt został wodowany 1912 roku jako węglowiec pod nazwą USS „Jupiter” (AC-3). W 1920 rozpoczęto jego przebudowę na lotniskowiec i nazwano imieniem Samuela Pierponta Langleya. Okręt powrócił do służby jako lotniskowiec w 1922. W latach międzywojennych odegrał ogromną rolę w tworzeniu sił powietrznych amerykańskiej marynarki. W 1936-1937 „Langley” został przebudowany na tender wodnosamolotów pod nowym oznaczeniem AV-3. Podczas II wojny światowej został zatopiony przez lotnictwo japońskie 27 lutego 1942 podczas próby dostarczenia 32 myśliwców P-40 z Australii na wyspę Jawa.
Stępkę pod węglowiec USS „Jupiter” (AC-3) położono 18 października 1911 w stoczni Mare Island Naval Shipyard w Kalifornii. Okręt zwodowano 24 sierpnia 1912 i wprowadzono do służby 7 kwietnia 1913.
Przebudowa okrętu na lotniskowiec została zatwierdzona 11 lipca 1919.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||
|
||||||||