USS Magnet (YDG-9)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Magnet (YDG-9)
Historia
Stocznia Albina Engine and Machine Works
Położenie stępki 27 maja 1943
Wodowanie 30 września 1943
 US Navy
Wejście do służby 10 lipca 1944
Wycofanie ze służby 11 grudnia 1946
Los okrętu zatopiony jako okręt-cel
4 marca 1976
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 640 ton długich (650 t)
Długość 56,2 m
Szerokość 10 m
Zanurzenie 2,7 m
Prędkość 14 węzłów
Napęd
2 silniki diesla General Motors 12-567A,
2900 KM każdy
2 śruby
Uzbrojenie
• 1 × 76 mm
• 4 × 20 mm
Załoga 51
Wcześniejsza nazwa YDG-9, 23 grudnia 1943
ADG-9, 1 listopada 1947

USS Magnet (ADG-9) - amerykańska stacja demagnetyzacyjna służąca w United States Navy w czasie II wojny światowej. Była trzecią jednostką noszącą tę nazwę.

Pierwotnie planowano że zostanie zbudowany patrolowy okręt eskortowy (ang. patrol craft escort) (PCE-879). Stępkę położono 27 maja 1943 w stoczni Albina Engine & Machine Works w Portland. Wodowanie odbyło się 30 września 1943, jednostkę przeklasyfikowano na YDG-9 23 grudnia 1943, wcielono do służby 10 lipca 1944.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Po dziewiczym rejsie i szkoleniu w pobliżu San Pedro YDG-9 operował w pobliżu zachodniego wybrzeża, najpierw w ramach 11 Dystryktu Morskiego (ang. 11th Naval District), następnie jako część ServRon 8. Następnie przydzielony został do ServRon 6, służącej na bardziej wysuniętych wodach. Tworzył i służył na poligonach demagnetyzacyjnych oraz zapewniał pomieszczenia dla inspekcji, kalibrowania i ustawiania okrętowych urządzeń demagnetyzacyjnych na obszarach wysuniętych. Głównie z jego usług korzystały trałowce. Po zakończeniu II wojny światowej operował z grupami minowymi w pobliżu Okinawy, a po 29 stycznia 1946 z portu w Sasebo. Pomagał grupom oczyszczającym wody z min dla żeglugi handlowej i okrętów.

Do Stanów Zjednoczonych wrócił w tym samym roku, został wycofany ze służby 11 grudnia 1946 w San Diego, gdzie pozostawał zakotwiczony do 1969 jako część Floty Rezerwowej Pacyfiku. Po wejściu do tej floty został przeklasyfikowany na ADG-9 1 listopada 1947 i otrzymał nazwę Magnet 1 lutego 1955.

Skreślony z listy okrętów floty 21 lutego 1975 "Magnet" został zatopiony jako okręt-cel 4 marca 1976 w pobliżu kalifornijskiego wybrzeża na pozycji 31°16′N 117°40′W/31,266667 -117,666667 i spoczął na głębokości około 1050 sążni.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]