USS Nashville (CL-43)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Nashville (CL-43)
USS "Nashville" sfotografowany w Mare Island Naval Shipyard 4 sierpnia 1943 roku
USS "Nashville" sfotografowany w Mare Island Naval Shipyard 4 sierpnia 1943 roku
Historia
Stocznia New York Shipbuilding Corporation
Położenie stępki 24 stycznia 1935
Wodowanie 2 października 1937
 US Navy
Nazwa "Nashville"
Wejście do służby 6 czerwca 1938
Wycofanie ze służby 24 czerwca 1946
 Armada de Chile
Nazwa "Capitan Prat"
Wejście do służby 9 stycznia 1951
Wycofanie ze służby 1984
Los okrętu złomowany w 1985 roku
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 9475 t
Długość 185,42 m
Szerokość 18,80 m
Zanurzenie 5840 mm
Prędkość 32,5 węzła (60,2 km/h)
Napęd
turbiny parowe napędzające 4 śruby o mocy łącznej 100 000 KM (75 000 kW)
Uzbrojenie
15 x 152 mm (5xIII)
8 x 127 mm (8xI)[1]
8 x 12,7 mm (8xI)
Opancerzenie
pas pancerny: 130 mm
wieże artyleryjskie: 170 mm
pokład: 51 mm
nadbudówka: 130 mm
Wyposażenie lotnicze
4 wodnosamoloty
2 katapulty
Załoga 868 oficerów i marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

USS Nashville (CL-43)amerykański krążownik lekki typu Brooklyn, pod którego stępkę położono 24 stycznia 1935 roku w New York Shipbuilding Corporation w Camden, New Jersey, zwodowany 2 października 1937 roku. Jego matkami chrzestnymi były panny Ann i Mildred Stahlman, wcielenie do służby krążownika odbyło się 6 czerwca 1938 roku, z komandorem Williamem W. Wilsonem jako dowódcą.

Wczesna służba[edytuj | edytuj kod]

USS "Nashville" opuścił Filadelfię 19 lipca 1938 roku, kierując się w stronę Karaibów. Na początku sierpnia okręt popłynął do Europy Północnej docierając do Cherbourga 24 sierpnia. 21 września wypłynął z Portland w Wielkiej Brytanii ze złotem wartości 25 000 000 $, docierając do Brooklyn Navy Yard 30 września i po wyładowaniu tam złota skierował się do z powrotem do Filadelfii 5 października.

Wiosną 1939 roku "Nashville" miał na swoim pokładzie amerykańskich przedstawicieli na Panamerykańską Konferencję Obronną w Rio de Janeiro, przywożąc ich z powrotem do Annapolis w Maryland 20 czerwca 1939 roku. 23 czerwca krążownik popłynął na zachód z Norfolk w Wirginii na Pacyfik przez Kanał Panamski, docierając do San Pedro w Kalifornii 16 lipca, gdzie miał pełnić służbę przez dwa lata. W lutym 1941 roku "Nashville" i trzy inne krążowniki przewiozły marines na wyspę Wake. 20 maja okręt opuścił Pearl Harbor w kierunku wschodniego wybrzeża, dopływając do Bostonu 19 czerwca w celu eskortowania konwoju z marines na Islandię.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Pomiędzy sierpniem a grudniem 1941 roku "Nashville" stacjonował na Bermudach, by przeprowadzać neutralne patrole na środkowym Atlantyku. W momencie ataku na Pearl Harbor "Nashville" popłynął do zatoki Casco w Maine, gdzie dołączył do eskorty konwoju płynącego na Islandię. Krążownik kontynuował służbę eskortowca na Bermudy i Islandię do lutego 1942 roku.

Rajd Doolittle'a[edytuj | edytuj kod]

4 marca 1942 roku "Nashville" dołączył do USS "Hornet" u wybrzeży Wirginii, a następnie eskortował lotniskowiec do zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych przez Kanał Panamski, docierając 20 marca do San Diego. "Nashville" i "Hornet" wypłynęły z San Francisco 2 kwietnia. USS "Hornet" miał na swoim pokładzie startowym 16 średnich bombowców B-25 Mitchell pod dowództwem podpułkownika Jimmy'ego Doolittle'a z USAAF. Bombowce miały przeprowadzić tzw. rajd Doolittle'a. 13 kwietnia oba okręty spotkały się z innymi okrętami amerykańskimi pod dowództwem wiceadm. Williama F. Halsey'a Jr. na północ od atolu Midway, a następnie wzięły kurs w kierunku Japonii. Kiedy grupa uderzeniowa znajdowała się 1600 km od wybrzeży Japonii niszczyciele eskorty oderwały się od niej z powodu braku paliwa i z tego powodu "Nashville" i inne krążowniki oraz "Enterprise" i "Hornet" zwiększyły prędkość, by szybciej dotrzeć do punktu startu samolotów, oddalonego 800 km od Japonii. Następnego dnia zespół amerykański został wykryty przez japoński patrolowiec, który zameldował o obecności amerykańskiego Task Force, zanim został zatopiony przez samoloty patrolowe z USS "Enterprise". Następnie zatopiono drugi patrolowiec przez ostrzał artyleryjski z "Nashville", jednak atut zaskoczenia został utracony. Bombowce B-25 wystartowały 240 km przed wyznaczonym punktem startu, przy niespokojnym morzu. Natychmiast po starcie grupa uderzeniowa zawróciła i skierowała się na wschód do Honolulu. "Shangri-La" Task Force powrócił do Pearl Harbor 25 kwietnia.

Okręt flagowy[edytuj | edytuj kod]

USS "Nashville" w Mare Island Naval Shipyard 1 kwietnia 1942 roku

"Nashville" opuścił Hawaje 14 maja 1942 roku i stał się okrętem flagowym Task Force 8, broniącego Alaski i Aleutów, dopływając do Dutch Harbor 26 maja. Okręt popłynął dwa dni później do miasta Kodiak, by dołączyć do innych okrętów należących do Task Force. W dniach 3–4 czerwca japońskie samoloty pokładowe zbombardowały Dutch Harbor. "Nashville" razem ze okrętami towarzyszącemu mu nie mogły nawiązać kontaktu bojowego z okrętami japońskimi z powodu gęstej mgły. Adm. Isoroku Yamamoto wycofał swoje siły dywersyjne z rejonu Wysp Aleuckich po klęsce w bitwie o Midway. Pomimo opuszczenia przez Japończyków Aleutów zostawili oni wojska okupacyjne na wyspach Attu i Kiska. Między czerwcem a listopadem "Nashville" patrolował północny Pacyfik i brał udział w ataku na Kiska 7 sierpnia, w którym Amerykanie zadali ciężkie straty japońskim instalacjom nadbrzeżnym.

"Nashville" dotarł do Pearl Harbor 22 listopada i skierował się na południe do Fidżi 24 grudnia. W Espiritu Santo na Nowych Hebrydach krążownik stał się okrętem flagowym Task Force 67. Po eskortowaniu transportowców na Guadalcanal "Nashville", "Helena" i "St. Louis" spowodowały ciężkie straty na japońskim lotnisku w Munda w nocy 4 stycznia 1943 roku. Kolejne ataki były przeprowadzane na Kolombangarze i Nowej Georgii na przestrzeni następnych miesiecy. Po ostrzelaniu lotniska w Vila na Kolombangarze w nocy 12 maja na okręcie doszło do eksplozji amunicji w jednym z dziobowych dział artyleryjskich. W wyniku eksplozji zginęło 18 ludzi, a 17 zostało rannych.

Opuszczając Espiritu Santo 22 maja "Nashville" przypłynął do Mare Island Naval Shipyard w celu dokonania napraw i modernizacji. Wypływając z San Francisco 6 sierpnia "Nashville" dotarł do Pearl Harbor 12 sierpnia, by dołączyć do grup uderzeniowych lotniskowców, które miały uderzyć na wyspy Marcus i Wake.

USS "Nashville" ostrzeliwujący wyspę Kiska 8 sierpnia 1942 roku

"Nashville" powrócił do Espiritu Santo 25 października i przez kolejne siedem miesięcy krążownik ostrzeliwał cele na Nowej Gwinei i Wyspach Admiralicji. "Nashville" prowadził także ostrzał artyleryjski w celu wsparcia desantów na wyspie Bougainville i przylądku Gloucester na Nowej Brytanii. Po bombardowaniu artyleryjskim wyspy Wake w dniach 21–22 kwietnia 1944 roku "Nashville" wspierał ogniem artyleryjskim i miał na swoim pokładzie gen. armii Douglasa MacArthura podczas operacji desantowych w Hollandii (ob. Jayapura), zatoce Tanahmerah i Aitape w dniach 22–23 kwietnia. 27 maja krążownik znajdował się w składzie grupy uderzeniowej ostrzeliwującej wyspę Biak w archipelagu Wysp Schoutena, gdzie 4 czerwca okręt odniósł minimalne uszkodzenia od bliskiego trafienia podczas odpierania japońskiego ataku powietrznego.

Po naprawach w Espiritu Santo "Nashville" jeszcze dwa razy miał na swoim pokładzie gen. MacArthura i jego sztab podczas inwazji na Morotai w Holenderskich Indiach Wschodnich w połowie września. Okręt miał na swoim pokładzie gen. MacArthura w czasie jego powrotu na Filipiny, wypływając w ich kierunku z wyspy Manus 16 października. Krążownik prowadził ostrzał artyleryjski, by wesprzeć desanty na wyspie Leyte 20 października i pozostawał przy wejściu do zatoki Leyte do 25 października, pilnując wojsk, które wylądowały na przyczółkach i pobliskich transportowców. Po powrocie na wyspę Manus w celu dokonania krótkich napraw "Nashville" opuścił Wyspy Admiralicji 28 listopada jako okręt flagowy dowódcy Visayan Attack Force, grupy uderzeniowej, która miała zdobyć wyspę Mindoro.

Atak kamikaze[edytuj | edytuj kod]

13 grudnia "Nashville" został trafiony przez samolot kamikaze nieopodal wyspy Negros. Samolot uderzył w jedno ze 127 mm dział artyleryjskich, a obydwie bomby eksplodowały 3 m od pokładu. Eksplozja paliwa i amunicji całkowicie zniszczyła śródokręcie krążownika. Pomimo, że w wyniku eksplozji zginęło 133 marynarzy, a 190 zostało rannych, to pozostałe 127 mm działa kontynuowały ostrzał przeciwlotniczy.

"Nashville" w pobliżu Leyte podczas inwazji na tą wyspę, 21 października 1944 roku

Dowódca grupy uderzeniowej przeniósł się na inny okręt wojenny, a "Nashville" popłynął przez zatokę San Pedro na Filipinach i Pearl Harbor do Puget Sound Naval Shipyard, docierając tam 12 stycznia 1945 roku w celu przeprowadzenia generalnego remontu. W drodze 12 marca "Nashville" wypłynął w kierunku zachodnim z San Diego 15 kwietnia po przeprowadzeniu ćwiczeń.

Po dotarciu do bazy US Navy w zatoce Subic na Filipinach 16 maja "Nashville" stał się okrętem flagowym Task Force 74. W czasie ostatnich miesięcy wojny krążownik wspierał ogniem artyleryjskim desanty w zatoce Brunei na Borneo i ochraniał lotniskowce w Cieśninie Makasarskiej w Holenderskich Indiach Wschodnich. 29 lipca "Nashville" wypłynął z zatoki Subic w celu przechwycenia japońskiego konwoju zauważonego w pobliżu Indochin, jednak akcja została wkrótce anulowana, tym samym kończąc ostatnią operację USS "Nashville" podczas wojny.

Służba powojenna[edytuj | edytuj kod]

"Nashville" wpłynął do portu w Szanghaju z dowódcą Task Force 73 na pokładzie 19 września 1945 roku. Task Force 73 ściągnął swoją flagę 17 listopada i "Nashville" popłynął w kierunku zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych z 450 powracającymi żołnierzami w ramach operacji "Magic Carpet". Biorąc ze sobą kolejnych 90 żołnierzy na Hawajach okręt dotarł do San Pedro 3 grudnia i następnie po tym natychmiast popłynął na zachód do Eniwetok i Kwajalein w celu wzięcia na pokład większej liczby żołnierzy i marines. Zbliżając się do zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych "Nashville" przyszedł z pomocą USS "St. Mary's", płynąc we wzburzonym morzu z awariami silnika i 1800 ludźmi na pokładzie. Krążownik wziął "St. Mary's" na hol, holując go w bezpieczne miejsce do holowników w San Francisco 6 stycznia 1946 roku.

Chilijska Marynarka Wojenna[edytuj | edytuj kod]

"Nashville" wypłynął z San Francisco na wschód 21 stycznia 1946 roku, docierając do Philadelphia Naval Shipyard, by przeprowadzić remont przed wycofaniem go ze służby. Wycofany ze służby 24 czerwca pozostawał w rezerwie do 1950 roku. Po remoncie w Philadelphia Naval Shipyard okręt został sprzedany Chile 9 stycznia 1951 roku i służył w Armada de Chile pod nazwą "Capitan Prat" do 1985 roku.

Przypisy

  1. Fahey (1941), s. 9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]