USS New Orleans (CA-32)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
USS New Orleans (CA-32)
"New Orleans" po bitwie pod Tassafaronga. Widoczna wieża to wieża B - wieża A wraz z resztą okrętu została oderwana od kadłuba po wybuchu torpedy i przednich magazynów amunicji
"New Orleans" po bitwie pod Tassafaronga. Widoczna wieża to wieża B - wieża A wraz z resztą okrętu została oderwana od kadłuba po wybuchu torpedy i przednich magazynów amunicji
Historia
Stocznia New York Navy Yard
Położenie stępki 14 marca 1931
Wodowanie 12 kwietnia 1933
Wejście do służby 15 lutego 1934
Wycofanie ze służby 10 lutego 1947
Los okrętu złomowany w 1959
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 9950 ton
Długość na linii wodnej: 175 m
całkowita: 179,27 m
Szerokość 18,82 m
Zanurzenie maksymalne 8,1 m
Napęd
4 turbiny
8 kotłów
4 śruby napędowe
107 000 ihp (80 000 kW)
Prędkość 32,7 w
Uzbrojenie
9 x 203 mm (3xIII)
8 x 127 mm
8 x 12,7 mm
Wyposażenie lotnicze
4 wodnopłatowce
2 katapulty
Załoga 876 ludzi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

USS New Orleans (CA-32) (początkowo CL-32) - amerykański krążownik ciężki z okresu II wojny światowej, okręt prototypowy swojego typu. Należał do ostatniego amerykańskiego typu krążowników ciężkich budowanych zgodnie z ustaleniami traktatu waszyngtońskiego.

Jego stępkę położono 14 marca 1931 w New York Navy Yard, zwodowano go 12 kwietnia 1933, matką chrzestną była Cora S. Jahncke. Wcielono go do służby 15 lutego 1934, pierwszym dowódcą został Allen B. Reed.

Okręt brał udział w wielu starciach wojny na Pacyfiku, m. in. w obronie Pearl Harbor, bitwie na Morzu Koralowym, bitwie pod Tassafaronga i wielu innych.

Okręt za służbę w czasie II wojny światowej został odznaczony 17 battle stars.

W 1947 wycofany ze służby, sprzedany na złom 22 września 1959.