USS Norfolk (DL-1)
| USS Norfolk | |
 |
|
| Historia | |
| Stocznia | New York Shipbuilding, Camden, New Jersey |
| Położenie stępki | 1 września 1949 |
| Wodowanie | 21 grudnia 1951 |
 US Navy |
|
| Wejście do służby | 4 marca 1953 |
| Wycofanie ze służby | 1 listopada 1973 |
| Los okrętu | złomowany w 1974 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa 5555 t pełna 7315 t |
| Długość | 164,06 m |
| Szerokość | 16,30 m |
| Zanurzenie | 5,51-7,64 m |
| Prędkość | 32,5 węzła |
| Zasięg | 4500 Mm przy 20 w. |
| Załoga | 546 |
| Napęd | |
| 4 kotły, 2 zespoły turbin parowych o mocy 80 000 KM | |
| Uzbrojenie | |
| 8 dział plot. kal. 76 mm 8 działek plot. kal. 20 mm 12 wyrzutni torped ZOP kal. 533 mm 4 miotacze bomb głębinowych typu Mk 108 |
|
USS Norfolk (DL-1) – amerykański przewodnik flotylli, pierwszy większy okręt zbudowany dla US Navy po zakończeniu II wojny światowej, drugi okręt amerykańskiej marynarki o tej nazwie.
USS "Norfolk" zaprojektowano pierwotnie jako okręt do poszukiwania i zwalczania okrętów podwodnych (ang. hunter-killer ship), zdolny do utrzymywania dużych prędkości w każdych warunkach pogodowych. Projekt, oznaczony sygnaturą CLK-1, oparto na zmodyfikowanym kadłubie krążowników przeciwlotniczych typu Atlanta. Budowę jednostki powierzono stoczni New York Shipbuilding w Camden w stanie New Jersey. Stępkę położono 1 września 1949 roku, a wodowanie kadłuba odbyło się 29 grudnia 1951 roku. Okręt, którego klasyfikację zmieniono w trakcie budowy na przewodnika flotylli niszczycieli (ang. destroyer leader), został wcielony do US Navy 4 marca 1953 roku[1].
Po odbyciu prób na Morzu Karaibskim "Norfolk" został przydzielony do Floty Atlantyckiej, pełniąc funkcję okrętu flagowego flotylli niszczycieli, a w czerwcu 1957 roku całej Floty Atlantyckiej.
W latach 1959 i 1960 jednostkę poddano dwóm modernizacjom uzbrojenia i wyposażenia, w czasie których wymieniono działa kal. 76 mm na nowocześniejsze, usunięto przestarzałe działka Oerlikon 20 mm oraz zainstalowano najnowszy system do zwalczania okrętów podwodnych: rakietotorpedy RUR-5 ASROC.
Po modernizacji USS "Norfolk" powrócił do służby we Flocie Atlantyckiej, odbywając intensywne ćwiczenia w poszukiwaniu i zwalczaniu okrętów podwodnych, często współdziałając z okrętami flot państw Ameryki Łacińskiej. 10 maja 1960 roku, wraz z niszczycielem USS "The Sullivans" (DD-537) typu Fletcher uczestniczył w utarczce z kubańskim okrętem patrolowym na międzynarodowych wodach Cieśniny Florydzkiej. W 1968 roku został przesunięty do Sił Bliskiego Wschodu jako jednostka admiralska.
15 stycznia 1970 roku USS "Norfolk" został przeniesiony do rezerwy, zaś trzy lata później skreślony z listy floty i sprzedany na złom.
Przypisy
- ↑ planowaną budowę drugiego okrętu, o nazwie USS "New Haven", anulowano w 1951 roku
Bibliografia [edytuj]
- Grzegorz Nowak Lider Norfolk – zapomniany okręt US Navy w: Okręty Wojenne nr 3/2001, ISSN 1231-014X
- Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships. Treści te są umieszczone tutaj.
