USS O'Bannon (DD-450)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
USS O'Bannon (DD-450)
USS "O'Bannon" w Mare Island Naval Shipyard w 1951 roku
USS "O'Bannon" w Mare Island Naval Shipyard w 1951 roku
Klasa niszczyciel
Typ Fletcher
Historia
Stocznia Bath Iron Works Corp.
Położenie stępki 3 marca 1941
Wodowanie 19 lutego 1942
 US Navy
Wejście do służby 26 czerwca 1942
Wycofanie ze służby 30 stycznia 1970
Los okrętu sprzedany na złom 6 czerwca 1970
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 2050 ton
Długość 114,7 m
Szerokość 12,1 m
Zanurzenie 4,2 m
Napęd
60 000 SHP,
2 śruby
Prędkość 38 węzłów
Zasięg 6500 mil / 15 węzłów
Uzbrojenie
5 x 127 mm
10 x 40 mm
7 x 20 mm
10 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm
6 miotaczy bomb głębinowych
2 zrzutnie bomb głębinowych
Załoga 329

USS O'Bannon (DD-450) – amerykański niszczyciel typu Fletcher, służący w United States Navy w czasie II wojny światowej.

"O'Bannon" był drugim okrętem Marynarki noszącym nazwę upamiętniającą kapitana marynarki Presleya O'Bannon'a (1776–1850).

Stępkę okrętu położono 3 marca 1941 w stoczni Bath Iron Works Corp. w Bath w stanie Maine. Zwodowano go 19 lutego 1942; matką chrzestną okrętu była pani E. F. Kennedy, potomkini kapitana O'Bannon'a. Okręt oddano do służby 26 czerwca 1942 roku, z komandorem porucznikiem Edwinem R. Wilkinsonem jako dowódcą.

Brał aktywny udział zwłaszcza w kampanii w archipelagu Wysp Salomona, w tym w I bitwie pod Guadalcanalem (1942), bitwie w zatoce Kula (1943), bitwie pod Kolombangarą (1943) i bitwie pod Vella Lavella (1943), później m.in. w bitwie o Leyte (1944).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]