USS Oklahoma (BB-37)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Oklahoma (BB-37)
USS Oklahoma (BB-37)
Historia
Położenie stępki 26 października 1912
Wodowanie 23 marca 1914
 US Navy
Wejście do służby 2 maja 1916
Wycofanie ze służby 1 września 1944
Los okrętu ciężko uszkodzony podczas ataku na Pearl Harbor, ze względu na parowo-tłokowy napęd stwierdzono nieoplacalność remontu, zatonął podczas rejsu do stoczni złomowej
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa (bojowa): 29 531 ton metrycznych (32 215 t)
Długość 177,7 m
Szerokość 32,91 m
Zanurzenie 10,2 m
Prędkość 20.5 węzła
Uzbrojenie
10 x 356 mm
18 x 127 mm
4 x 76,2 mm
14 x 12,7 mm Browning MG
Załoga 1384 osób
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oklahoma-salvage.jpg

USS Oklahoma (BB-37) – pancernik typu Nevada Marynarki Wojennej USA z okresu I i II wojny światowej. Bliźniaczą jednostką był pancernik USS "Nevada" (oba okręty różniły się od siebie napędem, nawet po przebudowie - "Nevada" miał nowoczesne kotły, turbiny i przekładnie, a "Oklahoma" napędzany był przestarzałą maszyną parową VTE). .

Stępkę pod okręt położono 26 października 1912 roku, wodowanie odbyło się 23 marca 1914 roku. Okręt oddano do służby 2 maja 1916 r.

USS "Oklahoma" był ostatnim pancernikiem floty USA wyposażonym w maszyny parowo-tłokowe VTE. W latach 1927-1929 okręt został całkowicie przebudowany. Wymieniono między innymi kotły, śruby, armaty, system kierowania ogniem, wzmocniono opancerzenie pionowe i poziome, dodano zbiorniki wypornościowe i dodatkowe grodzie przeciwtorpedowe, zmieniono architekturę nadbudówek i poprawiono social. Po przebudowie USS "Oklahoma" operował głównie na Pacyfiku.

Podczas ataku japońskiego na Pearl Harbor 7 grudnia 1941 r. USS "Oklahoma" został trafiony dziewięcioma torpedami w lewą burtę ok. godziny 8.10 (w tym samym mniej więcej czasie eksplodował pancernik USS "Arizona"), przy czym pierwsze pięć torped uderzyło w czasie krótszym niż minuta i 10 sekund. Kolejna, dziesiąta torpeda przeszła pod dnem i detonowała w zetknięciu z nabrzeżem. Podmuch eksplozji nieznacznie uszkodził fragment prawej burty "Oklahomy". Na skutek bezpośredniego, bardzo szybkiego uderzenia 9 silnych torped w jedną burtę w nieprzygotowany do walki okręt (status Z), pancernik przewrócił się do góry dnem, grzebiąc w swoim wnętrzu 400 osób z załogi liczącej ponad 1300 ludzi. Przyczyna utraty okrętu był fakt, że wszystko wydarzyło się zbyt szybko. Pomimo doskonałego podziału na grodzie i efektywnego systemu ochrony przeciwtorpedowej, po niemal natychmiastowym uderzeniu pierwszych pięciu torped nie było czasu na szybkie kontr-balastowanie i kolejne torpedy uderzały już w górne partie burty, gdzie woda mogła rozlewać się o wiele swobodniej poprzez włazy, rury komunikacyjne i przewody wentylacyjne. Po ataku na Pearl Harbor przedstawiciele BuShips orzekli, że winy za utratę okrętu nie ponosi jego konstrukcja, a zaskoczenie i zbyt szybkie uderzenia kolejnych torped.

USS "Oklahoma" został podniesiony z dna w 1943 roku, ale ze względu na wielkość szkód, przestarzały napęd oraz na fakt, że przewaga w pancernikach floty USA nad Japońską Cesarską Flotą była już wówczas przytłaczająca, zrezygnowano z remontu. Kadłub sprzedano po zakończeniu wojny na złom. Bezwładny, nieszczelny kadłub zerwał sie jednak z holu i zatonął w sztormie po drodze do San Francisco.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Friedman N. "Battleship design and development 1905-1945", Londyn 1978 r.
  • Friedman N. "U.S. Battleships", USN Institurte Press, Annapolis 1985 r.
  • Raven A. "Warships", Conway MP. Londyn 1994 r.
  • Walkowiak T., przedruki dokumentacji remontowych, Floating Drydocks