USS Port Royal (CG-73)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Port Royal
USS Port Royal
Historia
Stocznia Ingalls Shipbuilding
Położenie stępki 18 października 1991
Wodowanie 20 listopada 1992
 US Navy
Wejście do służby 9 lipca 1994
Los okrętu w służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 9600 t
Długość 173 m
Szerokość 17 m
Zanurzenie 10 m
Prędkość 32 węzły
Napęd
4 turbiny gazowe General Electric LM2500 o mocy 80 000 KM napędzające 2 śruby
Uzbrojenie
2 x 62 wyrzutnie Mk41 systemu VLS wyposażonych w pociski RIM-67 SM-2, BGM-109 Tomahawk lub rakietotorpedy RUM-139 VL Asroc
8 wyrzutni pocisków przeciwokrętowych Harpoon
2 działa kaliber 127 mm
2x zestaw przeciwrakietowy Vulcan Phalanx 20 mm
2x działko 25 mm
dwie potrójne wyrzutnie torped Mk 46
Wyposażenie lotnicze
dwa śmigłowce SH-60 Sea Hawk
Załoga 360

USS Port Royal (CG-73) - amerykański krążownik rakietowy typu Ticonderoga. Dwudziesta siódma i ostatnia jednostka tego typu, drugi okręt w historii US Navy, który nazwano dla upamiętnienia dwóch bitew morskich, które miały miejsce w rejonie zatoki Port Royal podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych i wojny secesyjnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamówienie na okręt zostało złożone 25 lutego 1988. Stępkę pod "Port Royal" położono 18 października 1991 w stoczni Ingalls Shipbuilding w Pascagoula w stanie Missisipi. Wodowanie okrętu miało miejsce 20 listopada 1992 a wejście do służby 9 lipca 1994. Początkowo "Port Royal" miał być eksperymentalną jednostką wyposażoną w laser HELWEPS mogący zestrzeliwać nadlatujące pociski z odległości 4 km, a także niszczyć urządzenia optoelektroniczne nieprzyjaciela na odległości 10 km. Ostatecznie urządzenie nie zostało zainstalowane a program HELWEPS został anulowany.

Pierwsza misja krążownika trwała od grudnia 1995 do maja 1996 kiedy wchodził on w skład grupy bojowej której trzonem był lotniskowiec USS "Nimitz". Podczas tej misji "Port Royal" został pierwszym krążownikiem w historii US Navy na którym w skład załogi weszły kobiety. Druga misja okrętu w składzie tej samej grupy okrętów trwała od września 1997 do marca 1998. Następnie wszedł w skład grupy okrętów lotniskowca USS "John C. Stennis". W czasie tej misji "Port Royal" doznał uszkodzenia jednej ze śrub napędowych podczas pościgu za jednostką podejrzaną o łamanie sankcji nałożonych przez ONZ na Irak.

Od 17 listopada 2001 bierze udział w działaniach związanych z ochroną okrętów biorących udział w operacjach w Iraku i Afganistanie.

Fikcja[edytuj | edytuj kod]

W powieści Toma Clancy`ego "Dług honorowy" "Port Royal" jest wymieniony jako część eskorty lotniskowca USS "John C. Stennis". Służy jako platforma dla śmigłowców RAH-66 Comanche w specjalnej misji Armii.