USS Portsmouth (CL-102)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Portsmouth (CL-102)
USS Portsmouth
USS Portsmouth
Historia
Położenie stępki 28 czerwca 1943
Wodowanie 20 września 1944
 US Navy
Wejście do służby 25 czerwca 1945
Wycofanie ze służby 15 czerwca 1949
Los okrętu złomowany w 1974
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 10.000 ton
Długość 186 m
Szerokość 20,3 m
Zanurzenie 6,1 m
Prędkość 33 węzły
Uzbrojenie
12 × 152 mm,
12 × 127 mm,
28 × 40 mm,
10 × 20 mm
Załoga 992 oficerów i marynarzy

USS Portsmouth (CL–102) był amerykańskim lekkim krążownikiem typu Cleveland, trzecim okrętem US Navy noszącym tę nazwę. Stępkę okrętu położono w stoczni Newport News Shipbuilding and Dry Dock Company w Newport News 28 czerwca 1943. Okręt zwodowano 20 września 1944, matkami chrzestnymi był panie Marian M. Dale i Sarah B. Leigh. Okręt wszedł do służby 25 czerwca 1945, dowódcą został komandor Heber B. Brumbaugh.

Po dziewiczym rejsie w okolice Kuby, "Portsmouth" bazując w Norfolk, służył pod rozkazami Operational Development Force do wiosny 1946. W maju okręt wypłynął w podróż dobrej woli do Afryki i po odwiedzeniu Kapsztadu, Lagos, Freetown, Monrovii, Dakaru i Casablanki okręt wszedł na Morze Śródziemne. Po odwiedzeniu Neapolu i Palermo popłynął do USA. 25 listopada "Portsmouth" wypłynął ponownie w kierunku Morza Śródziemnego. Do Neapolu dotarł 7 grudnia, pod koniec miesiąca popłynął wzdłuż brzegu do Triestu i do lutego 1947 krążył po wodach Adriatyku. W następnym miesiącu wrócił na dwa tygodnie do Triestu i w kwietniu odpłynął do Stanów Zjednoczonych. W listopadzie ponownie okręt popłynął na wody Morza Śródziemnego. Na wschodnie wybrzeże USA wrócił 11 marca 1948 by odbyć przegląd w Bostonie. Po zakończeniu prac w stoczni okręt odbywał ćwiczenia na okolicznych wodach i wraz z członkami Naval Reserve pływał na Karaiby. 9 marca 1949 krążownik wszedł do Philadelphia Naval Shipyard w celu deaktywacji. Okręt został wycofany ze służby 15 czerwca 1949 i został włączony do Atlantyckiej Floty Rezerwowej. Został skreślony z listy okrętów 15 stycznia 1971 i złomowany w 1974. Jego dwa główne silniki pozostają jako część kompleksu MARF w prototypie reaktora atomowego S7G w Ballston Spa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships.