USS Tennessee (SSBN-734)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Tennessee (SSBN-734)
USS Tennessee (SSBN-734)
Klasa okręt podwodny
Typ Ohio
Projekt SCB-304
Historia
Stocznia Electric Boat
Położenie stępki 9 czerwca 1986
Wodowanie 13 grudnia 1986
 US Navy
Wejście do służby 17 grudnia 1988
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

16 700 ton
18 700 ton
Długość 170 metrów
Szerokość 13 metrów
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

18 węzłów
~ 25 węzłów
Napęd
1 reaktor PWR GE S8G
2 turbiny o łącznej mocy 60 000 KM (44,8 MW)
1 silnik pomocniczy Magnetek 325 KM (242 kW)
jedna śruba
Sensory
• sonary:
  AN/BQQ-6 sonar dziobowy
  AN/BQR-19 sonar nawigacyjny
  AN/BQS-13 sonar aktywny
  TB-16 holowana antena sonaru
• radar:AN/BPS-15 albo AN/BPS-16
• peryskopy: typ 152 i 82
Wyrzutnie torpedowe 4 x Mk 68 (533 mm)
Uzbrojenie
torpedy: Mk 48 ADCAP oraz MOSS
• SSBN: 24 x SLBM Trident II D-5
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

USS Tennessee (SSBN-734) – pierwszy amerykański okręt podwodny o tej nazwie, jednocześnie szósta jednostka nosząca nazwę szesnastego stanu.

USS "Tennessee" (SSBN-734) jest okrętem podwodnym z napędem atomowym, typu Trident-Ohio. Będąc dziewiątą chronologicznie jednostką tego typu, był jednocześnie pierwszym okrętem, na którego wyposażenie weszły pociski balistyczne SLBM Trident II D-5. Pod pokładem tego okrętu też, w marcu 1990 roku, Trident II wyszły na pierwszy operacyjny patrol w ramach amerykańskiego systemu nuklearnego odstraszania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]