USS Truxtun (CGN-35)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Truxtun (CGN-35)
USS Truxtun (CGN-35)
Klasa niszczyciel rakietowy (do 1975)
krążownik rakietowy
Historia
Stocznia New York Shipbuilding Corporation
Położenie stępki 17 czerwca 1963
Wodowanie 19 grudnia 1964
 US Navy
Wejście do służby 27 maja 1967
Wycofanie ze służby 11 września 1995
Los okrętu złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 8600 t
Długość 172 m
Szerokość 17,6 m
Zanurzenie 9,4 m
Prędkość 31 węzłów
Załoga 500
Napęd
2 reaktory atomowe , dwie turbiny o mocy 70 000 KM napędzające 2 śruby
Uzbrojenie
1 dwuprowadnicowa wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych Standard lub 2 wyrzutnie rakietotorped RUM-139 VL Asroc
1 ośmioprowadnicowa wyrzutnia pocisków przeciwokrętowych Harpoon
1 działo 127 mm
2x zestaw przeciwrakietowy Phalanx CIWS 20 mm
Wyposażenie lotnicze
lądowisko dla 1 śmigłowca
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

USS Truxtun (CGN-35) - jedyny w swoim typie amerykański okręt rakietowy o napędzie atomowym, który wszedł do służby w 1967. Okręt był początkowo klasyfikowany jako duży niszczyciel rakietowy. Od 1975, po reformie klasyfikacji okrętów, klasyfikowany jako krążownik rakietowy. Był to trzeci typ amerykańskich krążowników rakietowych z napędem atomowym po USS "Long Beach" i USS "Bainbridge".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Potrzeba posiadania jednostek eskortowych z napędem atomowym, zdolnych towarzyszyć lotniskowcom, klasyfikowanych początkowo jako fregaty rakietowe, doprowadziła do opracowania dwóch jednostek, które opracowano na podstawie dwóch typów fregat rakietowych z napędem konwencjonalnym. Powstały dwa unikatowe okręty USS "Bainbridge" i USS "Truxtun", które opracowano na podstawie okrętów typu Leahy i Belknap.

Stępkę pod USS "Tuxtun" położono 17 czerwca 1963 w stoczni New York Shipbuilding Corporation w Camden stan New Jersey. Wodowanie nastąpiło 19 grudnia 1964, wejście do służby 27 maja 1967. Pierwszą misją okrętu było zapewnienie osłony lotniskowcowi USS "Enterprise" w styczniu 1968 który działał w ramach 7 floty w rejonie Morza Japońskiego w związku z kryzysem wywołanym zajęciem przez Koree Północną amerykańskiego okrętu rozpoznawczego USS "Pueblo".

Następnie w ramach 4 misji w latach 1968 - 1973 działał w rejonie Zatoki Tonkijskiej w związku z toczoną wojną wietnamską. Do głównych zadań okrętu podczas tych działań należało zapewnienie dozoru radarowego obszaru powietrznego w rejonie Zatoki Tonkijskiej. Okręt zabezpieczał także korytarz powietrzny wykorzystywany przez amerykańskie samoloty w tym rejonie. Podczas tych działań przyczynił się do zestrzelenia 11 północnowietnamskich Migów za co został trzykrotnie wyróżniony. Uratował także 3 zestrzelonych amerykańskich pilotów.

Okręt został wycofany ze służby 11 września 1995 i przeznaczony na złom.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Krzewiński, Amerykańskie krążowniki atomowe, Morza Statki i Okręty nr 1/1999, ISSN 1426-529X