USS Vandegrift (FFG-48)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS Vandegrift (FFG-48)
USS Vandegrift (FFG-48)
Historia
Stocznia Stany Zjednoczone Todd Pacific Shipyards
Położenie stępki 13 października 1981
Wodowanie 15 października 1982
 US Navy
Wejście do służby 24 listopada 1984
Los okrętu w służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 4100 t
Długość 138,0 m
Szerokość 14,3 m
Zanurzenie 7,5 m
Prędkość ponad 28 węzłów
Napęd
2 turbiny gazowe General Electric LM 2500, 1 śruba
Uzbrojenie
1 armata kalibru 76 mm
1 system CIWS Phalanx
2 potrójne wyrzutnie torped Mk 46
1 wyrzutnia Mk 13 pocisków rakietowych SM1-MR Standard i Harpoon (usunięta po 2003 roku)
Wyposażenie lotnicze
2 śmigłowce SH-60 Seahawk LAMPS III
Załoga ok. 210

USS Vandegrift (FFG-48)amerykańska fregata rakietowa typu Oliver Hazard Perry, pierwszy okręt należący do United States Navy noszący nazwę pochodzącą od generała US Marine Corps Alexandra Vandergrifta.

Fregatę zwodowano 24 listopada 1984 roku. 5 stycznia roku 1987 wyruszyła w dziewiczy, półroczny rejs dookoła świata. Większość służby w latach 80. i 90. Vandegrift odbył w Azji, zwłaszcza na wodach Zatoki Perskiej, trafił tam między innymi w marcu 1990 roku, uczestniczył więc w wojnie w Zatoce Perskiej. W późniejszym okresie nadzorował utrzymywanie sankcji nałożonych przez ONZ na Irak.

Wiosną 1998 roku Vandegrifta przebazowano z San Diego do Yokosuki, gdzie wszedł w skład grupy bojowej lotniskowca USS Kitty Hawk. Po 11 września 2001 roku wysłano go na wody Malakki, gdzie miał zapewniać bezpieczeństwo statkom podróżującym tą najbardziej uczęszczaną drogą wodną świata. Wkrótce wziął też udział w operacji Iraqi Freedom, eskortując jednostki transportowe w cieśninie Ormuz; przechwycił także dwa irackie stawiacze min.

Jego obecny port macierzysty to San Diego w stanie Kalifornia (Naval Base San Diego). Wchodzi w skład 1. Eskadry Niszczycieli.

USS Vandegrift jest też pierwszym amerykańskim okrętem, który zawinął do Zhanjiangu i Sakaty oraz odwiedził Timor Wschodni, a także pierwszym po trzydziestoletniej przerwie, który zawinął do miasta Ho Chi Minh.

Źródła[edytuj | edytuj kod]