USS Whidbey Island (LSD-41)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
USS Whidbey Island (LSD-41)
USS Whidbey Island (LSD-41)
Klasa okręt desantowy-dok
Typ Whidbey Island
Historia
Stocznia Lockheed Shipbuilding Company
Położenie stępki 4 sierpnia 1981
Wodowanie 10 czerwca 1983
 Stany Zjednoczone
Wejście do służby 9 lutego 1985
Los okrętu w czynnej służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 16 195 ton (pełna)
Długość 190 m
Szerokość 26 m
Prędkość ponad 20 węzłów
Załoga 22 oficerów, 391 marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

USS Whidbey Island (LSD-41) – amerykański okręt desantowy-dok, jednostka wiodąca typu Whidbey Island. Pierwszy w historii US Navy okręt noszący tę nazwę.

Historia okrętu[edytuj | edytuj kod]

USS Whidbey Island na tle Bejrutu.
Poduszkowiec zbliża się do doku USS Whidbey Island.

Kontrakt na budową USS Whidbey Island przyznano stoczni Lockheed Shipbuilding Company z Seattle w lutym 1981 roku. Stępkę położono 4 sierpnia, trzy i pół roku później jednostkę przyjęto do służby w US Navy.

W sierpniu 1986 roku USS Whidbey Island wyruszył na pierwszą misję, NATO-wskie ćwiczenia Northern Wedding/Bold Guard ’86. Jesienią 1989 roku pomagał dostarczyć pomoc humanitarną ofiarom huraganu Hugo na Morzu Karaibskim. Trzy lata później stał się pierwszym amerykańskim okrętem desantowym, który wszedł na wody Morza Czarnego. Na przełomie 1994 i 1995 roku wziął udział w operacji Uphold Democracy (przywrócenie do władzy legalnie wybranego prezydenta Haiti, Jeana-Bertranda Aristide’a), a następnie udał się na Adriatyk, by nadzorować przestrzegania postanowień układu z Dayton.

W XXI wieku USS Whidbey Island brał udział w operacji Enduring Freedom, pomagał w ewakuacji cywilów podczas kryzysu libańskiego i uczestniczył w działań przeciw piratom u wybrzeży Somalii.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

USS Whidbey Island to pierwszy amerykański okręt stworzony z myślą o wykorzystywaniu poduszkowców desantowych LCAC, może przewozić cztery takie pojazdy. Jest przystosowany do pomieszczenia 402 żołnierzy piechoty morskiej, plus dodatkowych 102 na krótki okres. Okręt ma też pokład lotniczy dla śmigłowców.

Okręt jest wyposażony w dwa zestawy Phalanx do samoobrony. Od modernizacji w 2000 roku okręt dysponuje dwiema wyrzutniami pocisków rakietowych RAM.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • History (ang.). whidbey-island.navy.mil. [dostęp 2012-05-28].