Uchyłek Zenkera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Radiologiczny obraz uchyłka Zenkera III stopnia[1].

Uchyłek Zenkerapseudouchyłek powstający na granicy gardła dolnego i przełyku. Powstaje najczęściej na skutek zwiększonego oporu górnego zwieracza przełyku (ang. upper esophageal sphincter, UES), co doprowadza do zwiększonego ciśnienia w trakcie aktu przełykania i wypychania błony śluzowej i podśluzowej przez błonę mięśniową do przestrzeni pozagardłowej.

Uchyłek umiejscawia się na ścianie tylnej w tzw. trójkącie Killiana. Należy do tzw. pseudouchyłków, tj. tworów nie posiadających ściany składającej się ze wszystkich warstw przewodu pokarmowego. Ściany uchyłka Zenkera zbudowane są tylko z błony śluzowej i błony podśluzowej.

Nazwa uchyłka jest eponimem upamiętniającym Friedricha Alberta von Zenkera, który opisał go w roku 1867 wraz z Hugo Wilhelmem von Ziemssen.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Objawami uchyłka Zenkera mogą być: ucisk w gardle, regurgitacja, fetor z ust.

Diagnostyka[edytuj | edytuj kod]

Rozpoznanie uchyłku opiera się na zdjęciu RTG po podaniu kontrastu (papka barytowa) i badaniu endoskopowym górnego odcinka przewodu pokarmowego celem wykluczenia procesu nowotworowego.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Metodą z wyboru jest usunięcie uchyłka i przecięcie mięśnia pierścienno-gardłowego (diwertikulotomia z miotomią) lub podszycie pseudouchyłka dnem do góry od strony zewnętrznej i przecięcie mięśnia (diwertikuloplastyka z miotomią).

Leczenie zachowawcze wdraża się w przypadku braku możliwości wykonania zabiegu. Stosuje się blokery kanałów wapniowych (np. werapamil), nitraty (nitrogliceryna) oraz toksynę botulinową wstrzykiwaną w okolicę górnego zwieracza przełyku, celem zmniejszenia jego napięcia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uchyłek opisany został przez niemieckiego patologa Friedricha Alberta von Zenkera w 1877 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dionigi G, Sessa F, Rovera F, Boni L, Carrafiello G, Dionigi R. Ten year survival after excision of squamous cell cancer in Zenker's diverticulum: report of a case. „World J Surg Oncol”. 4, s. 17, 2006-03-28. doi:10.1186/1477-7819-4-17. PMID 16569226. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krankheiten des Oesophagus, mit Hugo Wilhelm von Ziemssen, Leipzig, 1867 (auch in von Ziemssens Handbuch der allgemeinen Therapie, 1874; 7, Teil 1, Anhang, Seite 1-208)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Norman Nishioka: Esophagus - Zenker's Diverticulum (ang.). The DAVE Project - Gastroenterology. [dostęp 2010-07-31].
  2. Zenker's diverticulum w bazie Who Named It (ang.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.