Uczta Babette

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Uczta Babette
Babettes gæstebud
Gatunek dramat
Data premiery 28 sierpnia 1987
Kraj produkcji  Dania
Język duński
szwedzki
francuski
Czas trwania 102 min.
Reżyseria Gabriel Axel
Scenariusz Gabriel Axel
Karen Blixen
Główne role Stéphane Audran
Birgitte Federspiel
Bodil Kjer
Muzyka Per Nørgård
Zdjęcia Henning Kristiansen
Montaż Finn Henriksen
Produkcja Just Betzer
Bo Christensen
Benni Korzen
Pernille Siesbye
Nagrody 1987: Oscar dla najlepszego filmu nieangielskojęzycznego
BAFTA: Najlepszy film nieangielskojęzyczny

Uczta Babette (Babettes gæstebud) - film duński z 1987 roku w reżyserii Gabriela Axela. Ekranizacja opowiadania Karen Blixen[1]. W roku 1995, z okazji stulecia narodzin kina, film znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne[2].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Film jest osadzony w XIX-wiecznej Danii. Dwie dorosłe siostry mieszkają w odizolowanej wiosce wraz ze swoim ojcem, który jest pastorem niewielkiego protestanckiego kościoła. Pomimo szansy opuszczenia wioski, siostry wybrały zostać z ojcem oraz służyć kościołowi. Jedna z sióstr odrzuca możliwość występu na paryskich scenach operowych, do czego namawia ją przebywający we wsi francuski śpiewak. Po kilku latach zaprzyjaźniona z tym śpiewakiem Babette - uciekinierka z ogarniętego rewolucją Paryża - pojawia się w wiosce i błaga rodzinę, żeby ją przygarnęła jako służącą. Po śmierci ojca siostry postanawiają wydać kolację, aby uczcić 100-lecie jego urodzin. Pewnego dnia Babette wygrywa na loterii 10 tysięcy franków i przekonuje siostry, żeby to ona zajęła się przygotowaniami do kolacji. Kobieta przygotowuje ucztę życia dla mieszkańców wioski. Ucztę zaszczyca nieoczekiwanie swoją obecnością generał, w przeszłości adorujący jedną z sióstr.

Obsada[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. The best of video - poradnik: kino, tv, sat., video. Warszawa: Oficyna Wydawnicza COMFORT, 1994.
  2. Niektóre ważne filmy czyli tzw. lista watykańska. www.kultura.wiara.pl. [dostęp 19.04.2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]