Udehejczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Udehejczycy, zwani też Udehejcami, Udegejczykami i Udegejcami (nazwa własna udee, uddee, udehe) - autochtoniczna tunguska grupa etniczna ze wschodniej Syberii (Rosja).

rodzina Udehejczyków

Populacja Udehejczyków liczy 1657 osób (rosyjski spis powszechny z 2002 r.); zamieszkują oni głównie północny wschód Kraju Nadmorskiego i południowy wschód Kraju Chabarowskiego - w górach Sichote Aliń i w pobliżu prawych dopływów Ussuri i Amuru. Największym skupiskiem Udehejców jest wieś Agzu.

Używają języka udehejskiego, należącego do języków tungusko-mandżurskich, choć w ostatnich latach jest on szybko wypierany przez rosyjski i obecnie jedynie mniejszość (ok. 20%) Udehejców posługuje się rodzimym językiem.

Zmiany populacji Udehejczyków

rok liczba Udehejczyków
(według danych spisowych)
1897[1] 2407
1926 1357
1959 1444
1970 1469
1979 1551
1989 2011
2002 1657

Tradycyjnymi zajęciami tego ludu są myślistwo i rybołówstwo oraz zbieractwo. W ostatnich latach dość istotną rolę dla gospodarczego bytu przedstawicieli tego ludu odgrywa zbieranie żeń-szenia.

Tradycyjną religią Udehejczyków był szamanizm, obecnie zachowały się tylko jego przeżytki, a formalnie naród ten w większości wyznaje prawosławie.

Przypisy

  1. razem z Oroczanami, liczba samych Udehejczyków jest nieznana

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]