Ugarit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ugarit
ruiny Ugarit
ruiny Ugarit
Państwo  Syria
Położenie na mapie Syrii
Mapa lokalizacyjna Syrii
Ugarit
Ugarit
Ziemia 35°36′07,55″N 35°46′58,44″E/35,602097 35,782900Na mapach: 35°36′07,55″N 35°46′58,44″E/35,602097 35,782900
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ugarit[1] (Ugaryt) – starożytne miasto-państwo i port o znaczeniu międzynarodowym, na terenie antycznego Kanaanu, leżące na wybrzeżu Morza Śródziemnego, obecnie w Syrii. Odkryte w 1929 roku przez francuską ekspedycję archeologiczną prowadzoną przez Claude Schaeffera w miejscowości Ras Szamra (jest to też współczesna nazwa tellu oraz miejsca wykopalisk) , na północnych przedmieściach Latakii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ras Szamra po raz pierwszy zostało zamieszkane przez człowieka w okresie neolitu przedceramicznego w połowie VIII tysiąclecia przed naszą erą. Z okresu ceramicznego (od początków VII tysiąclecia) pochodzą dowody udomowienia zwierząt i pasterstwa na terenie tellu oraz pierwsze kamienne, prostokątne domostwa. Początek VI tysiąclecia to zróżnicowanie w architekturze domostw oraz rozwój rzemiosła. Pierwsze ślady użycia miedzi w Ras Szamra datuje się na IV tysiąclecia p.n.e..[2]

Ugarit jako aglomeracja miejska powstało ok. 3000 r. p.n.e., kiedy miasto zostało otoczone wałem obronnym. Z tego okresu pochodzą ślady rozwiniętej metalurgii miedzi. Ugarit przeżyło okres rozkwitu około XV-XIII wieku p.n.e., jako ośrodek wymiany handlowej na przecięciu ważnych szlaków komunikacyjnych. Miasto zostało zniszczone przez najazd Ludów Morza ok. 1190-1185 r. p.n.e. i nigdy nie odbudowane.

Wykopaliska prowadzone od 1929 r. wykazały ciągłość osadnictwa od neolitu aż do około 1200 p.n.e. Odkryto m.in. świątynie Dagona i Baala z archiwami, dzielnicę mieszkalną i pałac królewski z biblioteką. Mury obronne wskazują na silne wpływy architektury egejskiej. Odkryto także groby typu mykeńskiego, ceramikę pochodzącą z Cypru i Egiptu.

Ostatni królowie Ugarit[edytuj | edytuj kod]

  • Ammisztamru I (ok. 1380 p.n.e.)
  • Nikmaddu II (ok. 1350 p.n.e.)
  • Archalbu
  • Nikmepa
  • Ammisztamru II
  • Ibiranu
  • Nikmaddu III
  • Ammurapi (ok. 1200 p.n.e.)

Literatura ugarycka[edytuj | edytuj kod]

W Ugarit odnaleziono przeszło 20 000 tabliczek z tekstami sumeryjskimi, egipskimi, akadyjskimi, huryckimi, hetyckimi i ugaryckimi. Obszerne archiwa ugaryckie miały ogromne znaczenie dla badania sieci powiązań międzypaństwowych na starożytnym Bliskim Wschodzie, praktyk dyplomatycznych, geografii Kanaanu czy ówczesnych religii Syropalestyny. Wpływ literatury ugaryckiej z przełomów II i I tysiąclecia oraz pierwszej połowy I tysiąclecia widoczny jest w biblijnej literaturze hebrajskiej.[3]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Nazwa ustalona na 53. posiedzeniu Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych w dniu 22 września 2010 roku. Por. Zmiany wprowadzone na 53. posiedzeniu Komisji (22 września 2010 roku). ksng.gugik.gov.pl. [dostęp 2011-01-22].
  2. M. Yon, The City of Ugarit at Tell Ras Shamra, 2006, s. 24.
  3. M. Majewski, Ugarit - historia, religia, literatura, język na tle Biblii Starego Testamentu, Kraków 2010, s. 9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Joachima Śliwy, 2005, Wielka Historia Świata Tom 2 Stary i Nowy Świat od rewolucji neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, ss. 294, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-83-0.