Uglicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uglicz
Углич
Cerkwie w Ugliczu.
Cerkwie w Ugliczu.
Herb Flaga
Herb Uglicza Flaga Uglicza
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód jarosławski
Burmistrz Siergiej Makłakow
Populacja (2008)
• liczba ludności

35 427
Nr kierunkowy +7 48532
Tablice rejestracyjne 76
Położenie na mapie obwodu jarosławskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu jarosławskiego
Uglicz
Uglicz
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Uglicz
Uglicz
Ziemia 57°32′N 38°20′E/57,533333 38,333333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Rosja
Fragment Kremla w Ugliczu
Ulica Rostowska w Ugliczu

Uglicz (ros. Углич) – miasto w środkowej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, nad rzeką Wołgą. Znane od 937 roku, pierwsza wzmianka jako o mieście z 1148. Miasto należy do tzw. Złotego Pierścienia Rosji. W 2005 Uglicz liczył około 37 tys. mieszkańców.

Od 1218 do 1328 był stolicą niezależnego Księstwa Uglickiego. Następnie wszedł w skład Księstwa Moskiewskiego. Jednym z najważniejszych wydarzeń w historii miasta była śmierć w nim w 1591 w niejasnych do końca okolicznościach carewicza Dymira, syna Iwana IV Groźnego, co łączy Uglicz z początkami okresu wielkiej smuty. W konsekwencji tego wydarzenia większość ówczesnych mieszkańców została skazana na zesłanie.

Uglicz znany jest z przepięknego zespołu zabytków: kilkunastu cerkwi, z których kilka znajduje się na terenie Kremla, położonego nad brzegiem Wołgi. Do rewolucji w mieście było ponad dwadzieścia cerkwi, ale ponad połowę z nich zburzono w pierwszych latach istnienia ZSRR.

Do 2006 w Ugliczu działała fabryka zegarków marki Czajka.

W Ugliczu urodził się znany biolog rosyjski Aleksandr Oparin.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uglicz został założony w 937 roku. W czasach rozbicia dzielnicowego Rusi Kijowskiej był stolicą małego księstwa (1218 – 1328), do czasu aż miejscowi książęta sprzedali swoje księstwo Wielkiemu Księstwu Moskiewskiemu. Jako miasto graniczne Księstwa Moskiewskiego, było wielokrotnie palone przez Mongołów, Litwinów i wojska Wielkiego Księstwa Twerskiego.

Wielki książę Moskwy Iwan III Srogi oddał miasto swojemu młodszemu bratu Andrzejowi Wielkiemu w 1462. Podczas panowania Andrzeja znaczenie miasta wzrosło, zostało zbudowany kilka kamiennych budynków. Szczególnie interesujące są katedra (przebudowana w 1713), Pokrowskij Monastyr (zniszczony przez bolszewików) oraz pałac książąt zbudowany z czerwonej cegły (zbudowany w 1481 i do tej pory istniejący).

W czasie panowania Iwana Groźnego miasto zostało przekazane jego młodszemu bratu, Jurijowi. Miejscowi mieszkańcy pomogli carowi zdobyć Kazań, wybudowali drewnianą twierdzę, która następnie została spławiona Wołgą do Kazania. Przez XVI wiek Uglicz rozkwitał politycznie i ekonomicznie, ale w kolejnych wiekach stracił na znaczeniu.

Pod koniec XVI wieku miasto stało się świadkiem wydarzeń zapowiadających wielki kryzys dynastyczno-państwowy jaki miała przejść Rosja na przełomie XVI i XVII wieku, a który otrzymał nazwę Wielkiej Smuty. Po śmierci Iwana Groźnego w 1584 jego młodszy syn i jedyny następca nowego cara Fiodora – Dymitr Iwanowicz został zesłany przez Borysa Godunowa do Uglicza. Tu 15 maja 1591 ośmioletni wówczas chłopiec został znaleziony martwy z rozerżniętym gardłem na dziedzińcu pałacu. Podejrzenie natychmiast padło na głównego doradcę cara – Borysa Godunowa. Oficjalne śledztwo bojara Szujskiego stwierdziło we wniosku końcowym, że śmierć Dymitra była nieszczęśliwym wypadkiem. Wyrwano serce dzwonu, który oznajmił śmierć Dymitra. W Tobolskim Kremlu w dalekim rogu wisi «wygnanij» dzwon, który bił na alarm po zabójstwie carewicza Dymitra. Niewyjaśnione do końca okoliczności śmierci carewicza spowodowały później wieloletnią wojnę domową, gdy po śmierci ostatniego z Rurykowiczów, Fiodora Borys Godunow objął władzę. W 1601 Uglicz został przekazany byłemu narzeczonemu księżniczki Ksenii Godunowej – szwedzkiemu księciu Gustawowi.

W XIX wieku Uglicz zaczął podupadać, ponieważ brak kolei uniemożliwił sprzedaż produktów przemysłowych i rolnych. Dopiero w 1890 doprowadzono linie kolejowe do pobliskich miast: Kaljazin i Kaszyn – poprawiło to sytuację gospodarczą Uglicza.

W 1940 wybudowano linię kolejową relacji Kaljazin – Uglicz. W latach 1935-1950 zbudowano w Ugliczu elektrownię wodną.