Ukęślowce (Dilleniales Hutch.) – grupa roślin wyróżniana w randze rzędu o problematycznej wciąż pozycji filogenetycznej. Część analiz wskazuje na pokrewieństwo z goździkowcami Caryophyllales, inne każą uznać tę grupę za klad bazalny dla linii rozwojowej prowadzącej do kladu różowych. Do rzędu zaliczana jest współcześnie jedna rodzina ukęślowate (Dilleniaceae) obejmująca 10–14 rodzajów z ok. 400 gatunkami głównie roślin drzewiastych i pnączy, występujących w naturze wyłącznie na obszarach tropikalnych i subtropikalnych.
Morfologia [edytuj]
- Kwiaty
- Budowa prosta, płatki kielicha i działki korony są umieszczone spiralnie. Kielich pozostaje zwykle na owocu. Występuje duża liczba pręcików i słupków, złożonych z jednego owocolistka. Kwiaty zebrane są często w kwiatostany wierzchotkowate lub groniaste.
- Owoce
- Mieszki, torebki lub jagody pozorne.
Systematyka [edytuj]
- Pozycja rzędu w kladogramie dwuliściennych właściwych wg APweb (aktualizowany system APG III z 2009)[1]
- Podział rzędu
Jeszcze niedawno łączono w tym rzędzie ukęślowate wraz z rodzinami piwoniowatych Paeoniaceae i Crossosomataceae[2]. Późniejsze informacje o filogenezie, bazujące zwłaszcza na danych molekularnych, spowodowały przeniesienie obu ostatnich rodzin do późniejszych linii rozwojowych – rzędu skalnicowców i kladu różowych).
- Podział i relacje filogenetyczne w obrębie ukęślowatych[1][3]
| ukęślowate |
|
Delimoideae Burnett
|
|
|
|
Doliocarpoideae J. W. Horn
|
|
|
|
Hibbertioideae J. W. Horn
|
|
|
Dillenioideae Burnett
|
|
|
|
|
|
|
|
- Rodzina: Dilleniaceae Salisb. Parad. Lond. 2: ad t. 73 1807 – ukęślowate
- podrodzina Delimoideae Burnett
- podrodzina Doliocarpoideae J. W. Horn
- podrodzina Dillenioideae Burnett
- podrodzina Hibbertioideae J. W. Horn
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-26].
- ↑ Wielka Encyklopedia Przyrody. Rośliny kwiatowe. Warszawa: Muza SA, 1998. ISBN 83-7079-778-4.
- ↑ Horn, J. W.. Phylogenetics of dilleniaceae using sequence data from four plastid loci (rbcL, infA, rps4, rpl16 intron). „International Journal of Plant Sciences”. 170, 6, s. 794-813, 2009.
Zdjęcia i grafiki w Commons
