Układ heksagonalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Układ heksagonalnyukład krystalograficzny, w którym trzy z czterech osi leżą w jednej płaszczyźnie, mają jednakową długość, a kąt między nimi wynosi 120°. Czwarta oś jest osią sześciokrotną, ma inną niż pozostałe długość i jest do nich prostopadła.

Typowymi postaciami krystalograficznymi tej grupy są:

W tym układzie krystalizuje m.in. woda oraz około 8% minerałów, np. grafit, kowelin, molibdenit, pirotyn, beryl, apatyt, piromorfit, mimetezyt, wanadynit, wurcyt, cynkit, kwarc wysokotemperaturowy, nefelin.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons