Układ kombinacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Układ kombinacyjny jest jednym z rodzajów układów cyfrowych. Charakteryzuje się tym, że stan wyjść zależy wyłącznie od stanu wejść; stan wyjść opisują funkcje boolowskie - w przeciwieństwie do układów sekwencyjnych, których stan wyjść zależy od stanu wejść oraz od poprzedniego stanu wyjść. W układach kombinacyjnych nie występuje sprzężenie zwrotne.

W układach cyfrowych ma miejsce niekorzystne zjawisko, nazwane hazardem, którego podłożem jest niezerowy czas propagacji (przenoszenia) sygnałów. W układach synchronicznych zjawisko hazardu praktycznie nie występuje.

Funkcjonalne bloki kombinacyjne:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]