Układ wielki kanoniczny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Układ wielki kanoniczny, zespół wielki kanoniczny to pojęcie z fizyki statystycznej.
Jest to układ termodynamiczny spełniający następujące warunki:
- ma kontakt z termostatem tj. jest podukładem układu o stałej temperaturze
- ma kontakt z zasobnikem masy (może wymieniać cząstki z otoczeniem)
- ma stałą objętość

Spis treści |
Wielka suma statystyczna [edytuj]

ale:
- aktywność
- suma kanoniczna układu N niezależnych cząstek
to:
gdzie:
-
-

- H - Hamiltonian całego układu
- k - stała Boltzmana
- T - temperatura układu (równa temperaturze otoczenia)
- potencjał chemiczny
-
Prawdopodobieństwo mikrostantów [edytuj]
Prawdopodobieństwo stanu układu i-tego o energii
i liczbie cząstek N wynosi:

Związek z termodynamiką [edytuj]
W układzie wielkim kanonicznym definiujemy wielki potencjał kanoniczny (Ω):


więc:
Dodatkowo:

- czyli

Na mocy twierdzenia Eulera o funkcji jednorodnej:
.

- aktywność
- 

-
-
-
- średnia liczba cząstek
