Układ wysokości Zero Wisły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Układ wysokości zero Wisły – lokalny układ wysokości, stosowany w wielu opracowaniach geodezyjnych, architektonicznych, geotechnicznych i geologiczno-inżynierskich w Warszawie i okolicach. Odnosi się do tzw. zera Wisły, czyli najniższego poziomu (dla 60 lat wstecz) wody w rzece, oznaczonego komisyjnie 13 września 1865 na filarze mostu Kierbedzia[1].

Poziom zera Wisły odpowiada 77,8746 m n.p.m. w układzie Kronsztad 86 (dla starszych opracowań lub dla opracowań opierających się na starych danych może to być też 77,9646 m n.p.m. w układzie Kronsztad 60[2]), jednak w niektórych powołaniach można znaleźć również wartości 78,129 oraz 78,66 m n.p.m.

W opracowaniach branżowych spotkać można wiele różnych oznaczeń wysokości w tym układzie, np. nad zero Wisły, nad poziom Wisły, n0W (n.0 W.), npW, np0W itd.

Najwyższe wartości oznaczeń wysokości powierzchni terenu spotykanych w okolicach Warszawy oscylują około 40 m npW.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]