Układ zapłonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Układ zapłonowy - jest częścią składową silników o zapłonie iskrowym. Jego zadaniem jest wytworzenie iskry elektrycznej pomiędzy elektrodami świecy zapłonowej w odpowiednim położeniu tłoka podczas pracy silnika, w celu zapalenia znajdującej się w cylindrze mieszanki paliwowo-powietrznej.

Elementy układu zapłonowego[edytuj | edytuj kod]

Cewka zapłonowa[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Cewka zapłonowa.

Aparat zapłonowy[edytuj | edytuj kod]

Aparat zapłonowy przekazuje impulsy wysokiego napięcia na konkretne świece zapłonowe.

Information icon.svg Osobny artykuł: Aparat zapłonowy.

Przewody wysokiego napięcia[edytuj | edytuj kod]

Przewody wysokiego napięcia odpowiadają za dostarczenie ładunku elektrycznego do świecy zapłonowej.

Świeca zapłonowa[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Świeca zapłonowa.