Ukamienowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ukamienowanie św. Szczepana, Marx Reichlich

Ukamienowanie – wraz z rozszarpaniem najstarsza forma kary śmierci[1][2]. Polega na obrzucaniu skazanego kamieniami przez grupę ludzi uczestniczących w egzekucji.

Ukamienowanie wywodzi się z czasów przed wyodrębnieniem ze społeczeństwa instytucji władzy[3]. Grupowy charakter egzekucji chronił biorące w niej osoby przed zemstą ze strony krewnych kamienowanego[4] oraz prawdopodobnie niesławą wynikającą z udziału w krwawych obowiązkach scedowanych później na kata[5].

Obecnie kamienowanie jest dopuszczalne w krajach muzułmańskich, takich jak Iran, Somalia, Nigeria, Arabia Saudyjska, Sudan i Zjednoczone Emiraty Arabskie[6].

Przypisy

  1. Henryk Grajewski, Kara śmierci w prawie polskim do połowy XIV wieku, s. 192, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1956
  2. Józef Rafacz, Dawne polskie prawo karne, ss. 114-116, Warszawa 1932
  3. Paweł Gołdyn, Ukamienowanie i rozszarpanie w polskiej wczesnośredniowiecznej praktyce karnej, w Czasopismo Prawno-Historyczne Tom LVIII - zeszyt 2 s. 128, Poznań 2006
  4. Henryk Grajewski, Kara śmierci w prawie polskim do połowy XIV wieku, s. 204, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1956
  5. Hanna Zaremska, Niegodne rzemiosło. Kat w społeczeństwie Polski XIV-XVI w., PWN, Warszawa 1986
  6. Koran nie każe kamienować wyborcza.pl
Wikimedia Commons