Ukta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ukta
Ukta, po lewej kaplica Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, w głębi kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
Ukta, po lewej kaplica Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, w głębi kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat piski
Gmina Ruciane-Nida
Liczba ludności 570
Strefa numeracyjna (+48) 87
Kod pocztowy 12-210
Tablice rejestracyjne NPI
SIMC 0767115
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Ukta
Ukta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ukta
Ukta
Ziemia 53°41′18″N 21°29′46″E/53,688333 21,496111Na mapach: 53°41′18″N 21°29′46″E/53,688333 21,496111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ukta (dawniej Stara Ukta, niem. Krutttingsche Glasshütte, Alt Ukta) — wieś mazurska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Ruciane-Nida nad Krutynią i przy skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 609 z drogą wojewódzką nr 610.

Do 1954 roku siedziba gminy Ukta. W latach 1975 — 1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wieś leży w Puszczy Piskiej nad rzeką Krutynią. Jej początki sięgają około 1734 r., gdy istniała tu huta szkła. Przy hucie powstała osada zwana Szklarnią Krutyńską. Po upadku huty była tu kolonia drwali. W 1832 do wsi przybyli filiponi (sekta prawosławna, osiedliła się na stałe w pobliskim Wojnowie), którzy założyli tu swoją osadę i nadali jej obecną nazwę Ukta. W czasie II wojny światowej w Ukcie znajdował się obóz pracy przymusowej, w którym przebywali więźniowie różnych narodowości (w tym Polacy). Obecnie jest tu przystanek PKS, stanica wodna, bar ulokowany w starej kuźni, poczta, apteka, sklepy i ośrodki wypoczynkowe, a także szkoła podstawowa. Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzi filiał Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.


Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Ukcie

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kościół neogotycki z 1845 r. z neogotyckim ołtarzem głównym z obrazem "Opłakiwanie Chrystusa" z 2 poł. XVI w., którego autorem jest Girolamo Muziano.
  • drewniana dzwonnica kościelna z dwoma dzwonami z 1846 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Darmochwał T., Rumiński M. J., 1996. Warmia Mazury, przewodnik. Agencja TD, Białystok
  • www.ukta.za.pl Oficjalna Witryna UKTY