Uli Hoeneß

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uli Hoeneß
Hoeness BMK.jpg
Imię i nazwisko Ulrich Hoeneß
Data i miejsce
urodzenia
5 stycznia 1952
Ulm,  RFN
Pozycja napastnik
Wzrost 172 cm
Masa ciała 69 kg
Kariera juniorska
VfB Ulm
SSV Ulm 1846
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1970-1979
1978-1979
Bayern Monachium
1. FC Nürnberg (wyp.)
239 (86)
11 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1972-1976  RFN 35 (5)

Ulrich Hoeneß, powszechnie znany jako Uli Hoeneß (ur. 5 stycznia 1952 w Ulm) – były niemiecki piłkarz, od 1979 r. menadżer w klubie Bayern Monachium. Poza tym kieruje fabryką kiełbasy w Norymberdze. Przez swoje uszczypliwe komentarze zyskał w mediach przydomek „Abteilung Attacke” (pol. „Oddział atak”), zaś on sam w odpowiedzi na to miano nazywa samego siebie „Abteilung Wahrheit” (pol. „Oddział prawda”).

Hoeneß uczył się rzemiosła piłkarskiego tak jak jego brat – Dieter w klubie TSG Ulm 1846 (w latach 1967–1970). Później przeszedł do Bayernu Monachium. Tam wywalczył miejsce w podstawowym składzie i wkrótce zaczął być powołany do reprezentacji Niemiec. W 1974 r. przyczynił się do zdobycia przez Niemców Mistrzostwa Świata, chociaż w meczu o finał przeciwko Polsce (reprezentacja prowadzona przez Kazimierza Górskiego) Jan Tomaszewski obronił egzekwowany przez niego rzut karny. W 1976 r. podczas Mistrzostw Europy przestrzelił decydującego karnego (strzelił nad poprzeczką) w meczu finałowym z Czechosłowacją.

W wieku 27 lat Uli Hoeneß musiał zakończyć karierę z powodu poważnej kontuzji (w tamtym sezonie – 1978/1979 grał dla 1. FC Nürnberg) i został jednym z najmłodszych w tej branży menadżerem Bayernu Monachium. Od tego czasu walnie przyczynił się do tego, że Bayern pod względem sportowym a szczególnie finansowym stał się wizytówką Bundesligi.

17 lutego 1982 Hoeneß przeżył, jako jedyny z czterech osób na pokładzie, upadek prywatnego samolotu.

13 marca 2014 został skazany na 3,5 roku pozbawienia wolności za uchylanie się od podatków[1]. W związku z czym zrezygnował ze sprawowanych funkcji jako prezydent i szef rady nadzorczej klubu FC Bayern München[2].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • 250 rozegranych meczów i 86 strzelonych goli w Bundeslidze,
  • Mistrz Niemiec z Bayernem w 1972, 1973 oraz 1974,
  • Zdobywca Pucharu Niemiec z Bayernem w 1971 roku,
  • Puchar Interkontynentalny z Bayernem w roku 1976,
  • Zdobywca Pucharu Ligi Mistrzów z Bayernem w latach 1974, 1975 i 1976,
  • 35 występów i 5 goli w Reprezentacji Niemiec,
  • Mistrz Świata z 1974 roku,
  • Mistrz Europy z 1972 a wicemistrz z 1976 roku

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons