Ulica Chłodna w Warszawie

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Warszawa
Ulica
Chłodna
Mirów
Kościół św. Karola Boromeusza przy Chłodnej
Kościół św. Karola Boromeusza przy Chłodnej
Przebieg
Grafika:Ikona ulica z prawej.svg ul. Elektoralna, Skwer ks. Jerzego
Grafika:Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Żelazna
Grafika:Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Wronia
Grafika:Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Towarowa
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Zabytkowy pałacyk przy Chłodnej 27
Zabytkowy pałacyk przy Chłodnej 27

Ulica Chłodna w Warszawie znajduje się na Mirowie w dzielnicy Wola.

Spis treści

[edytuj] Przebieg

Ulica rozpoczyna się w pobliżu alei Jana Pawła II, po jej zachodniej stronie i początkowo biegnie równolegle do ul. Elektoralnej stanowiąc razem z nią rodzaj skweru. Następnie przekształca się w jej przedłużenie. Chłodną przecinają kolejno ulice Żelazna i Wronia. Kończy się na skrzyżowaniu z ul. Towarową. Jej przedłużeniem jest ulica Wolska. Duży odcinek Chłodnej jest brukowany. Znajdują się na niej przedwojenne, stare, nieużywane tory tramwajowe.

[edytuj] Historia

Od 1725 r. stanowiła kontynuację Osi Saskiej. Wtedy też nosiła nazwę: Aleja Wolska. Swój właściwy kształt uzyskała w XVIII w.

Do II wojny światowej zakończona była wolskimi rogatkami i była jedną z głównych ulic Warszawy, stanowiącą arterię wylotową na zachód. W tym czasie znajdowało się tam wiele kin. Podczas okupacji, mimo, iż znajdowała się na terenie getta, była z niego wyłączona. Ulica ta, była wtedy otoczona murem, a nad nią przechodził most łączący duże i małe getto. W budynku na skrzyżowaniu Chłodnej z Żelazną podczas wojny znajdowała się siedziba niemieckiej żandarmerii - Nordwache.

Po wojnie stała się ulicą o znaczeniu lokalnym, zniszczona niemal całkowicie i prawie w ogóle nie odbudowana, a główna arteria wylotowa z miasta została przeniesiona na obecną Aleję "Solidarności" i jej kontynuację - ul. Wolską.

[edytuj] Ważniejsze obiekty

[edytuj] Linki zewnętrzne