Ulica Chełmska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Chełmska
Sielce
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg światła ul. Czerniakowska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Polkowska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Czerska/ul. Bobrowiecka
Ikona ulica z prawej.svg ul. Iwicka
Ikona ulica z lewej.svg ul. Z. Cybulskiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Zakrzewska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Sielecka/ul. Jazgarzewska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Stępińska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Górska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Jana III Sobieskiego/ul. Dolna/

ul. Belwederska

Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Chełmska
ulica Chełmska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Chełmska
ulica Chełmska
Ziemia 52°12′08,0″N 21°02′34,2″E/52,202222 21,042833Na mapach: 52°12′08,0″N 21°02′34,2″E/52,202222 21,042833

Ulica Chełmska w Warszawie - jedna z głównych ulic osiedla Sielce na warszawskim Mokotowie, biegnąca od ul. Czerniakowskiej do zbiegu ulic: Jana III Sobieskiego, Dolnej i Belwederskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak ul. Dolna ulica Chełmska pierwotnie była drogą wiodącą ze wsi i folwarku Sielce do wsi Mokotów. Dawną drogę uregulowano w drugiej połowie XVIII wieku, zaś istniejący tam Folwark Sielce przeszedł w roku 1820 na własność wielkiego księcia Konstantego, który najprawdopodobniej wybudował w nim pałac będący jego letnią rezydencją, otoczoną parkiem w stylu angielskim. Majątek księcia włączono do Belwederu; zarządzał nim zarząd księstwa łowickiego należącego do żony Konstantego Pawłowicza - Joanny Grudzińskiej. Po zachodniej stronie pałacu księcia rozciągał się park o powierzchni blisko 11 hektarów; naprzeciwko wiodącej do niego bramy od roku 1853 stał krzyż ufundowany przez mieszkańców okolicy, a będący wotum dziękczynnym za ocalenie podczas epidemii cholery. W zbliżonym czasie na terenie gdzie mieści się dziś Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych powstała hodowla jedwabników; towarzyszył jej budynek przędzalni, zaś ów epizod upamiętnia nazwa pobliskiej ulicy Jedwabniczej. Po roku 1864 rozparcelowano resztówkę dawnego folwarku Sielce, tworząc kolonie ciągnące się wzdłuż ówczesnej Drogi Królewskiej - dzisiejszej ul. Jana Sobieskiego i Chełmskiej; w XX wieku z owych kolonii powstały osiedla – Grochalówka, Modzelin, Marianówka oraz Kurnatówka Duża. Wraz z parcelacją gruntów wytyczono nowe ulice, takie jak Sielecka, Iwicka czy Czerska. W roku 1900 na terenie dzisiejszej WFDiF wzniesiono gmachy Przytułku Maryjnego i cerkwi pw. Narodzenia Chrystusa Pana według projektu Władimira Pokrowskiego, twórcy m.in. Cerkwi św. Jana Klimaka na Woli. Sierociniec ów pełnił rolę rusyfikacyjną; po roku 1915 został zastąpiony Zakładem Opatrzności Bożej - sierocińcem katolickim, rozbudowanym o ogromną szkołę dla 1000 uczniów. Na początku XX wieku Chełmska została wybrukowana kamieniem polnym, około roku 1935 - wyasfaltowana. Aż do roku 1939 ulica miała luźną, nieco chaotyczną zabudowę, otoczoną warzywnymi ogrodami. W roku 1916, po przyłączeniu okolicy do Warszawy, powstały nowe przecznice; wybudowano nowy gmach szkolny oraz Kościół pw. św. Kazimierza wzniesiony w okresie 1933-39 dla Księży Zmartwychwstańców. Wtedy też zmieniono nazwę ulicy z Książęcej na Chełmską. Krótko przed rokiem 1939 przy ulicy powstało kilka utylitarnych kamienic czynszowych oraz dom Spółdzielni Mieszkaniowej "Osiedle Belwederskie". W roku 1944 zniszczeniu uległy gmachy szkolne oraz kaplica, pozostała zabudowa została wypalona; po roku 1946 rozebrano mury przędzalni jedwabiu. Najciekawszymi przy ulicy obiektami pozostały pałac wchodzący w skład dawnego folwarku Sielce oraz otaczający go Park Sielecki, rozparcelowany i zdewastowany w okresie powojennym.

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Numery nieparzyste:

Numery parzyste:

  • ul. Chełmska 6/8, 6/8A, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 24, 24A - Budynki mieszkalne.
  • ul. Chełmska 30/34 - Instytut Leków, Wytwórnia Surowic i Szczepionek.
  • ul. Chełmska 36 - Kamienica zbudowana przed 1925 rokiem. Pierwotnie jednopiętrowa, w 1937 roku nadbudowana o jedno piętro. Obecnie najstarszy budynek na północnej pierzei ulicy.
  • ul. Chełmska 38 - Budynek mieszkalny.
  • ul. Chełmska 42/44 - Budynek mieszkalny.
  • ul. Chełmska 46, 48, 50 - Budynki mieszkalne.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Ulicą Chełmską kursuje pięć linii autobusowych:

Trzy dzienne:

Dwie nocne:

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Ulica Czerska odchodząca od ulicy Chełmskiej to jedyna pozostałość po średniowiecznym trakcie prowadzącym z Warszawy do Czerska, od którego pochodzi nazwa ulicy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]