Ulica Długa w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Długa
Nowe Miasto, Muranów
Ulica Długa, widok w kierunku Nowego Miasta
Ulica Długa, widok w kierunku Nowego Miasta
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Freta, ul. Nowomiejska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Jana Kilińskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg pl. Krasińskich, ul. Miodowa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Barokowa
Ikona ulica z lewej.svg ul Bielańska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Bohaterów Getta
Ikona ulica ślepy koniec.svg okolice Arsenału
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Długa
ulica Długa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Długa
ulica Długa
Ziemia 52°14′54″N 21°00′21″E/52,248333 21,005833Na mapach: 52°14′54″N 21°00′21″E/52,248333 21,005833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ulica Długa na obrazie Canaletta (1778)

Ulica Długa – ulica w Śródmieściu Warszawy.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Początek ulicy Długiej znajduje się na Nowym Mieście. Stamtąd, od zbiegu z ulicą Freta ulica biegnie aż do Arsenału, gdzie kończy się ślepo. Długa krzyżuje się z następującymi ulicami:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica Długa jest jedną z najstarszych warszawskich ulic. Jej początki sięgają średniowiecza. Był to trakt biegnący do Sochaczewa i Łowicza. W tym okresie ulica spełniała również rolę placu targowego; pozostałością tego jest jej bardzo duża szerokość na obszarze Nowego Miasta. Uporządkowanie ulicy i zabudowanie jej pałacami i kamienicami nastąpiło w drugiej połowie XVIII wieku. Z tego okresu pochodzą najcenniejsze zabytki.

26 marca 1943 u zbiegu ulic Bielańskiej, Długiej i Nalewek miała miejsce akcja pod Arsenałem.

Podczas powstania warszawskiego na ulicy i w jej najbliższym sąsiedztwie toczyły się ciężkie walki, jednak jej wschodni fragment pozostawał w rękach powstańców aż do zajęcia Starego Miasta przez oddziały niemieckie i ukraińskie 2 września 1944. Wcześniej, 6 sierpnia 1944, w rocznicę wymarszu Pierwszej Kompanii Kadrowej, na Długiej odbyła się jedyna podczas powstania defilada wojsk powstańczych. Żołnierze Batalionu „Gozdawa” przemaszerowali wtedy po mszy od kościoła garnizonowego do pałacu Raczyńskich[1].

Zmiany, jakie nastąpiły w warszawskim Śródmieściu w latach wojny i pierwszych latach powojennych, zmieniły kształt ulicy w jej dalszym biegu: wskutek przebicia Trasy W-Z oraz ul. Nowotki (obecnie ulicy Andersa) Długa kończy się ślepo przy Arsenale i znajdującej się tu stacji metra.

w 1965 ulica jako założenie urbanistyczne jest w całości wpisana do rejestru zabytków (nr rej. 63)[2].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Obiekty nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Domek pod numerem 1 u zbiegu ulic Długiej i Freta stanowił najmniejszą nieruchomość hipoteczną w Warszawie.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Robert Bielecki: Długa 7 w powstaniu warszawskim. Warszawa: Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, 1994, s. 17.
  2. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków – stan na 31 grudnia 2013 r. Województwo mazowieckie. Warszawa. W: Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. [dostęp 2014-02-11]. s. 24.