Ulica Karmelicka w Krakowie
 Kraków |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ulica
Karmelicka
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Stare Miasto, Krowodrza | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Długość: | 780 m | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 zabytkowe kamienice |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ulica Karmelicka – jedna z reprezentacyjnych ulic Krakowa z XIX wieku, główna ulica dzielnicy Piasek, stanowi przedłużenie ulicy Szewskiej i łączy ją z Placem Inwalidów.
Od średniowiecza wiodła tędy droga do Czarnej Wsi i do Łobzowa, w którym mieścił się letni pałac królewski. Obecna zabudowa ulicy pochodzi jednak głównie z XIX wieku. Mieszkali wówczas przy niej m.in. Ambroży Grabowski, Maciej Stęczyński (w kamienicy pod nr 52).
W ostatnich latach przeprowadzono modernizację nawierzchni ulicy, powstały nowoczesne sklepy, bary i kawiarnie. Ulica znana szczególnie z licznych sklepów RTV, dużej liczby szkół języków obcych, całodobowych sklepów spożywczych oraz banków.
Zabudowa [edytuj]
W budynku pod numerem 1 (róg ul. Karmelickiej i ul. Juliana Dunajewskiego) mieściła się niegdyś kawiarnia Bisanza, dzierżawiona następnie przez Bolesława Górskiego. Przed lokalem ustawiony był charakterystyczny szpaler świerków w donicach, który został wymieniony w parodii arii Jontka z Halki Stanisława Moniuszki, śpiewanej w Szopce Zielonego Balonika. Parodia ta dotyczyła ówczesnych sporów młodopolskich, toczonych przez bywalców kawiarni. W Szopce Zielonego Balonika śpiewano następująco:
- Szumią jodły u Bisanza,
- Szumią niby las,
- Czyta se Kafehauspflanza,
- Jak mnie zerżnął "Czas".
- Nie mam żalu do Rosnera,
- Jeno do ciebie, cholera!
- Oj moderna, oj niewierna
- Polsko ty Młoda![1]
Budynek pod numerem 12 to dawny ratusz jurydyki Garbary.
Pod numerem 19 znajduje się kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.
W kamienicy pod numerem 27 w latach 1938-39 i 1945-55 mieszkał i pracował Xawery Dunikowski o czym informuje tablica pamiątkowa.
Na początku ulicy, pod numerem 6, znajduje się Teatr Bagatela.
Pod numerem 35 (na rogu z ul. Batorego) zabytkowa kamienica Pod Pająkiem, zaprojektowana przez Teodora Talowskiego. Na szczycie południowo-zachodniej ściany kamienicy "Pod Pająkiem" znajduje się zegar słoneczny[2].
Komunikacja [edytuj]
- Linie tramwajowe
- 4 (Bronowice Małe - Wzgórza Krzesławickie)
- 13 (Bronowice Małe - Nowy Bieżanów)
- 14 (Bronowice - Mistrzejowice)
- 20 (Bronowice - Mały Płaszów)
- 24 (Bronowice Małe - Kurdwanów)
- Linie tramwajowe nocne
- 64 (Bronowice Małe - Plac Centralny)
Przypisy
- ↑ Marek Żukow-Karczewski, Wspomnienia smakosza z dawnego Krakowa, "Echo Krakowa" magazyn "Czas przeszły i przyszły", 24,25,26 VII 1987 r., nr 142 (12442).
- ↑ Zegar słoneczny (pol.). [dostęp 2011-11-14].
