Ulica Piekarska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Piekarska
Stare Miasto
Długość: 120 m
Ulica Piekarska
Ulica Piekarska
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Piwna
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 80 m ul. Rycerska
Ikona ulica koniec T.svg 40 m ul. Podwale
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Piekarska
ulica Piekarska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Piekarska
ulica Piekarska
Ziemia 52°14′55,3″N 21°00′41,2″E/52,248694 21,011444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Kamień pamiątkowy w miejscu domu, w który w latach 1879-1882 mieszkała Maria Konopnicka

Ulica Piekarska w Warszawie – jedna z ulic Starego Miasta, biegnąca od ul. Piwnej do linii murów obronnych i ulicy Podwale.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy została wzmiankowana w 1435 jako (z łac.) Platea Pistorum – miano, jakie otrzymała z racji zamieszkiwania przy niej piekarzy, i które zachowało swoją trwałość do dzisiaj. Takie zapewne było najprawdopodobniej pochodzenie nazwy, jako że w XVI wieku stały tu młyny miejskie, znajdujące się na tyłach posesji parzystych.

Pierwotnie ulica Piekarska zaczynała swój bieg na Rynku Starego Miasta. Od roku 1770 do dziś, ten odcinek ulicy nosi nazwę Zapiecek. Niegdyś kończyła się na murach obronnych; połączenie z ulicą Podwale otrzymała dopiero po ich częściowej rozbiórce w 1772.

Pierwszą zabudową były drewniane kamieniczki wznoszone od XVI wieku, spalone w pożarze w 1669 – świadectwa przekazują, że "ulica Piekarska wszystka zgorzała". Na podstawie źródeł o ich wyglądzie niczego nie można powiedzieć, poza tym, że zapewne były skromnymi domostwami. Po owym pożarze, do połowy XVIII wieku, wznoszono jedynie zabudowania murowane.

Cała zabudowa ulicy została zniszczona w 1944. Powojenna odbudowa z lat 19591961 nie objęła dwóch ostatnich domów od strony ulicy Podwale – pierwotnie pod numerami 7 i 9. Dla badaczy dziejów zabudowy ulicy ważna była powojenna zmiana numeracji oraz niekonsekwencja, polegająca na wznoszeniu jednego domu w miejsce dwóch wcześniej istniejących – na przykład kamienica nr 5 zastąpiła dwie odrębne, znajdujące się pod numerami 11 i 13. Pozostałe domy odbudowano z licznymi zmianami, czasem zachowując jedynie liczbę kondygnacji i układ osiowy fasady. Uproszczono wystrój i zmieniono wykrój otworów – okien i drzwi. W okresie odbudowy w kamienicy nr 4 (dawniej nr 10) zniszczono zachowane kolebkowe sklepienia piwnic sprzed 1562.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Nagranie kurantów zegara przy ulicy Piekarskiej 20 w Warszawie wykonane 31 grudnia 2013 roku o godzinie 12
  • Pod numerem 20 mieści się (obecnie nieczynne) Muzeum Rzemiosł Artystycznych i Precyzyjnych, utworzone w 1966[1]. Na fasadzie XVIII-wiecznej kamienicy umieszczony jest zegar z kurantem wygrywający pierwsze takty melodii do wiersza Marii Konopnickiej A jak poszedł król na wojnę[2].
  • U zbiegu z Podwalem znajduje się głaz narzutowy upamiętniający stojący tu w XIX wieku dom, w którym w latach 1879–1882 mieszkała Maria Konopnicka. Uroczystość odsłonięcia kamienia miała miejsce 16 października 1962.
  • Przy skrzyżowaniu ulicy Piekarskiej z Podwalem stoi pomnik Jana Kilińskiego, odsłonięty w tym miejscu 10 listopada 1959 roku.

Przypisy

  1. Jerzy Z. Łoziński, Andrzej Rottermund (red.): Katalog zabytków sztuki. Miasto Warszawa. Tom XI. Część I. Stare Miasto. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1993, s. 344. ISBN 83-221-0628-9.
  2. Karol Mórawski, Wiesław Głębocki: ''Bedeker warszawski: w 400-lecie stołeczności Warszawy. Warszawa: Iskry, 1996, s. 73. ISBN 83-207-1525-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]