Ulica Podgórna w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
POL Poznań COA.svg Poznań
ulica
Podgórna
Osiedle Stare Miasto
Długość: 650 m
Kamienica na ul. Podgórnej nr 6
Kamienica na ul. Podgórnej nr 6
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg al. K. Marcinkowskiego 0 m
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła Pfeil links oben.svg ul. Św. Marcin,
Pfeil links.svg ul. Strzelecka, ul. Szkolna Pfeil rechts.svg
220 m
Ikona ulica z lewej deptak.svg ul. Wrocławska 300 m
Ikona ulica z prawej.svg Znak D-18b.svg Kupiec Poznański 350 m
Ikona ulica.svg Park Fryderyka Chopina
Ikona ulica z prawej deptak.svg ul. Zielona 550 m
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Za Bramką 600 m
Ikona ulica plac.svg Plac Bernardyński 650 m
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła Pfeil links.svg ul. Garbary Pfeil rechts.svg,
ul. Dowbora-Muśnickiego Pfeil unten.svg
650 m

Ulica Podgórna w Poznaniu (w czasach PRL: Walki Młodych) – ulica, stromo opadająca z zachodu na wschód, łącząca Aleje Marcinkowskiego z placem Wiosny Ludów i dalej biegnąca w kierunku ul. Garbary.

W najmniejszej, neoklasycystycznej, jednopiętrowej kamieniczce, obecnie Podgórna 6 (wówczas 7) mieszkali lekarz i społecznik Karol Marcinkowski oraz Paul von Hindenburg. Po powrocie z więzienia w 1837 roku wprowadził się do niej pierwszy z nich. Ponieważ udało mu się doprowadzić do zlikwidowania panującej wówczas w mieście epidemii cholery, w dowód uznania uzyskał amnestię. W kamienicy tej mieszkał aż do śmierci w 1846, o czym przypomina tablica pamiątkowa na murze. Paul von Hindenburg, niemiecki dowódca z czasów I wojny światowej, a później prezydent Republiki Weimarskiej, urodził się w tym samym domu już rok później (w 1847). Niemcy w 1916 roku przemianowali ulicę na Hindenburgstrasse, a w tym budynku postanowili urządzić Hindenburgmuseum, jednak nie udało im się zrealizować tego pomysłu, gdyż od 1900 roku kamienica znajdowała się w rękach polskich. Tablica upamiętniająca Hindenburga wisiała na tym budynku jedynie w latach 1939-1945.

W sąsiedniej kamienicy (nr 4, wówczas nr 5), a dokładniej w jej oficynie miał swoją drukarnię Józef Ignacy Kraszewski, zaś w samym domu mieszkała siostra Jana Henryka Dąbrowskiego.[potrzebne źródło]

Ulica jest przejezdna dla samochodów jedynie na odcinku od Alei Karola Marcinkowskiego do wjazdu na teren parkingu podziemnego zlokalizowanego w sąsiedztwie placu Wiosny Ludów. Dalszy odcinek w kierunku ul. Garbary jest przejezdny tylko dla pojazdów MPK Poznań.

[edytuj] Obiekty

[edytuj] Bibliografia

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj