Ulica Poznańska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Poznańska
Śródmieście Południowe
Kamienica przy ul. Poznańskiej 21 w Warszawie z ok. 1830 r.
Kamienica przy ul. Poznańskiej 21 w Warszawie z ok. 1830 r.
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Poznańska
ulica Poznańska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Poznańska
ulica Poznańska
Ziemia 52°13′32,5″N 21°00′41,6″E/52,225694 21,011556Na mapach: 52°13′32,5″N 21°00′41,6″E/52,225694 21,011556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ulica Poznańska – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia. Ulica Poznańska ma długość ok. 0,5 km.

Ulica Poznańska rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicą Koszykową, a następnie biegnie w kierunku Północnym przecinając z obu stron ulice: Wilczą, Hożą, Wspólną, św. Barbary (od zachodu), Żurawią (od wschodu), Nowogrodzką i kończy swój bieg dochodząc do Al. Jerozolimskich.

Poznańska powstała w ostatnich dekadach XIX wieku, a więc w okresie największego rozwoju urbanistycznego warszawskiego śródmieścia. Kamienica przy ul. Poznańskiej 21 to obiekt wzniesiony około 1830 - pierwszy murowany dom na ul. Wielkiej (obecnie Poznańska - nazwa obowiązuje od 1922)[1].

  • Obiekt zabytkowy znak.svg Pod numerem 37 znajduje się kamienica Zyberta z 1904 o eklektycznej elewacji, nr rej.: 781-A z 1.07.1965[4].
  • Obiekt zabytkowy znak.svg Pod numerem 38 znajduje się kamienica z 1913 nr rej.: 782-A z 1.07.1965[4].

Przy ul. Poznańskiej znajduje się m.in.:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy