Ulica Stanisława Taczaka w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Poznań COA.svg Poznań
ulica
Stanisława Taczaka
Osiedle Stare Miasto
Długość: 300 m
Widok z zachodu
Widok z zachodu
Przebieg
Ikona deptak koniec T ulica.svg Pfeil oben.svg Pasaż Apollo, Pfeil links.svg ul. Ratajczaka Pfeil rechts.svg 0 m
Ikona ulica z prawej deptak.svg Pasaż Różowy 140 m
Ikona ulica z prawej.svg ul. Garncarska 270 m
Ikona ulica skrzyżowanie.svg Pfeil links.svg ul. Kościuszki Pfeil rechts.svg, ul. Taylora Pfeil unten.svg 300 m
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
ulica Stanisława Taczaka
ulica Stanisława Taczaka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Stanisława Taczaka
ulica Stanisława Taczaka
Ziemia 52°24′19,6200″N 16°55′21,1440″E/52,405450 16,922540Na mapach: 52°24′19,6200″N 16°55′21,1440″E/52,405450 16,922540
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ulica Stanisława Taczaka - ulica w centrum Poznania, równoległa do ulicy Święty Marcin (po stronie południowej), zlokalizowana pomiędzy ul. Kościuszki, a Ratajczaka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica powstała na miejscu dawnych ogrodów na tyłach Świętego Marcina. Tereny te rozparcelował Poznański Bank Budowlany i w latach 1874-1883 zbudował tu szereg okazałych kamienic. W efekcie jednolitego potraktowania tematu, powstał przy ul. Taczaka spójny zespół architektoniczny, inspirowany francuskim renesansem. Wszystkie budynki mają po cztery kondygnacje, w większości lekko powysuwane ryzality i są akcentowane gzymsami. Całość należała do najbardziej komfortowych ofert czynszowych w Poznaniu, gdyż zrezygnowano z oficyn i zaproponowano ogrody wewnętrzne, natomiast mieszkania miały po 8-10 pokoi. Oba zakończenia ulicy potraktowano w sposób silnie akcentujący odrębność zespołu.

Stan obecny[edytuj | edytuj kod]

Obecnie przy ul. Taczaka znajdują się liczne puby[1], a także obiekty służby zdrowia. Z ul. Święty Marcin (prześwit pod budynkiem nr 53/55 Telewizory) łączy się ul. Garncarską i (nr 47) Pasażem Różowym.

W styczniu 2013 rozpoczęto konsultacje społeczne w związku z planowaną rewitalizacją ulicy[2].

Historyczne nazwy[edytuj | edytuj kod]

Czasy zaborów - Luisenstrasse (ulica Ludwiki)[3] - nazwa ta wywodzi się od Ludwiki Pruskiej, żony Antoniego Radziwiłła, namiestnika Wielkiego Księstwa Poznańskiego[4].

Okres międzywojenny - ul. Skarbowa[5] - nazwa pochodzi od znajdującej się przy tej ulicy Izby Skarbowej[4].

Czasy okupacji hitlerowskiej - Luisenstrasse[6],

Okres PRL - ul. Skarbowa (1945-1950)[7], ul. Stanisława Chudoby (1950-1989)[8].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Praca zbiorowa: Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie Poznań 2008, s. 297, ISBN 978-83-7503-058-7

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ulicę Taczaka czeka rewolucja?
  2. Konsultacje społeczne w sprawie ulicy Taczaka
  3. Pharus Plan Posen 1910. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  4. 4,0 4,1 Zygmunt Zaleski: Nazwy ulic w Poznaniu wraz z planem Wielkiego Poznania. Cz. 239. Poznań: 1926.
  5. Plan Stołecznego Miasta Poznania 1927. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  6. plan miasta Gauhaupstadt Posen 1943. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  7. Plan Poznania 1949. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].
  8. Plan Stołecznego Miasta Poznania 1951. CYRYL. Cyfrowe Repozytorium Lokalne. [dostęp 2014-10-18].