Ulica Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy ulicy we Wrocławiu. Zobacz też: inne ulice o nazwie "Tadeusza Kościuszki".
Herb wroclaw.svg Wrocław
ulica
Tadeusza Kościuszki
Przedmieście Świdnickie
Długość: 2,6 km
Widok na wschodnią część ulicy Kościuszki
Widok na wschodnią część ulicy Kościuszki
Przebieg
Ikona ulica plac.svg plac Muzealny
Ikona ulica z lewej.svg ul. Łąkowa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Michała Bałuckiego
Ikona ulica rondo.svg plac Tadeusza Kościuszki
Ikona ulica z lewej.svg ul. Czysta
Ikona ulica z prawej.svg ul. Stawowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Hugona Kołłątaja
Ikona ulica z prawej.svg ul. Gwarna
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Dworcowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Henryka Dąbrowskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Kazimierza Pułaskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Ignacego Prądzyńskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Stacha Świstackiego
Ikona ulica z lewej.svg światła ul. Komuny Paryskiej
Ikona ulica z lewej.svg światła ul. Zgodna
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Stanisława Więckowskiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Stanisława Chudoby
Ikona ulica z lewej.svg światła ul. Na Niskich Łąkach
Ikona ulica z lewej.svg światła ul. Romualda Traugutta
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ulica Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu – fragment traktu rokadowego poza obrębem dawnych fortyfikacji miejskich, przecinającego w przybliżeniu równoleżnikowo Przedmieście Świdnickie na południe od miasta, odcinek trasy łączącej Przedmieście Oławskie na wschodzie z Przedmieściem Mikołajskim na zachodzie.

Ulica Kościuszki wytyczona została po likwidacji w roku 1807 murów miejskich; pierwotnie nosiła nazwę Tauentzien Straße[1] i była znacznie krótsza niż obecnie: na zachodzie kończyła się przy koszarach kirasjerów (obecny plac Muzealny); na wschodzie – przy ulicy Dworcowej (dziś przy skrzyżowaniu z tą ulicą stoi charakterystyczny budynek – Trzonolinowiec). W 1823 dołączono na wschodzie odcinek od Dworcowej do Pułaskiego (dawniejszy Kleine Anger, tj. w wolnym tłumaczeniu Mały Wygon, Małe Błonia albo Małe Pastwiska), potem w 1863 kolejny, do zbiegu z przedłużeniem ulicy Oławskiej, Klosterstraße (ulicą Klasztorną, obecnie Traugutta)[2]. W tym miejscu znajdowała się w połowie XIX wieku miejska rogatka, Ohlauer Barriere (Rogatka Oławska). Trójkąt u zbiegu Traugutta i Kościuszki bywa współcześnie nazywany "Trójkątem Bermudzkim". W 1945 roku wojska niemieckie chcąc odsłonić sobie pole ostrzału, wysadziły w powietrze zabudowania po południowej stronie ulicy co doprowadziło do nieodwracalnej utraty wielu zabytków.

Obecnie po stronie zachodniej ulica zaczyna się na skrzyżowaniu z ul. Piłsudskiego przy Placu Legionów i liczy sobie blisko 2,4 km długości. Po drodze przecina ul. Świdnicką (w tym miejscu znajduje się obszerny kwadratowy Plac Kościuszki – dawniej Tauentzien Platz – ze Skwerem Solidarności Walczącej pośrodku[3], oraz tzw. "Kościuszkowa Dzielnica Mieszkaniowa", KDM[4]). Imię Tadeusza Kościuszki ulica otrzymała 27 kwietnia 1945 roku[5].

Przypisy

  1. na cześć osiemnastowiecznego generała pruskiego Friedricha von Tauentziena
  2. odcinek ten nosił do początku XX wieku osobną nazwę Neue Tauentzien Straße i miał osobną numerację
  3. do roku 1945 pośrodku skweru stał pomnik i grób gen. von Tauentziena; po wojnie pomnik został usunięty jesienią 1945 wraz ze szczątkami generała, a na jego miejscu położony został głaz (Kamień pamiątkowy ku czci Bojowników o Wyzwolenie Narodowe i Społeczne), na którym znalazł się uroczyście odsłonięty 24 marca 1946 napis poświęcony pamięci "Bojowników o Wolność i Demokrację"; na głazie tym po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce systematycznie malowany był symbol Solidarności Walczącej, systematycznie był także przez władze usuwany; po roku 1989 głaz wraz z całym skwerkiem poświęcono Solidarności Walczącej
  4. KDM nazwana została w ten sposób w nawiązaniu do warszawskiej MDM i tak jak tamta powstała na miejscu całkowicie zrujnowanej w wyniku działań wojennych zabudowy XIX-wiecznej
  5. Zygmunt Antkowiak "Wrocław od A do Z" wyd.Ossolineum 1991

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]