Ulick de Burgh, 1. markiz Clanricarde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lord Clanricarde

Ulick John de Burgh, 1. markiz Clanricarde KP (ur. 20 grudnia 1802 w Belmont, zm. 10 kwietnia 1874 w Londynie), brytyjski arystokrata i polityk, członek stronnictwa wigów, minister w rządach lorda Johna Russella i lorda Palmerstona.

Był synem Johna de Burgha, 13. hrabiego Clanricarde, i Elizabeth Burke, córki sir Thomasa Burke'a, 1. baroneta. Wykształcenie odebrał w Eton College. Tytuł parowski odziedziczył po śmierci ojca w 1808 r. W 1825 r. otrzymał tytuł 1. markiza Clanricarde w parostwie Irlandii. W 1826 r. został 1. baronem Somerhill w parostwie Zjednoczonego Królestwa i zasiadł w Izbie Lordów.

Od stycznia do sierpnia 1826 r. był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1830-1834 był kapitanem Yeomen of the Guard. W 1831 r. został Lordem Namiestnikiem Galway. W latach 1838-1841 był ambasadorem w Rosji. W latach 1846-1852 był poczmistrzem generalnym. W 1858 r. został na krótko Lordem Tajnej Pieczęci.

Jego żoną była Harriet Canning (13 kwietnia 1804 - 8 stycznia 1876), córka premiera George'a Canninga i Joan Scott, córki generała-majora Johna Scotta. Ślub odbył się 4 kwietnia 1825 r. w Gloucester Lodge w Brompton. Ulick i Harriet mieli razem dwóch synów i pięć córek:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
John de Burgh, 13. hrabia Clanricarde
Hrabia Clanricarde
1808-1874
Następca
Hubert de Burgh-Canning, 2. markiz Clanricarde
Poprzednik
nowa kreacja
Markiz Clanricarde
1825-1874
Następca
Hubert de Burgh-Canning, 2. markiz Clanricarde
Poprzednik
John Lambton, 1. hrabia Durham
Rosja Brytyjski ambasador w Rosji
1838-1841
Rosja Następca
Charles Stuart, 1. baron Stuart de Rothesay