Ulises Solís

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Ulises Solís
{{{nazwa}}}
Pseudonim Archie
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1981
Guadalajara
Obywatelstwo  Meksyk
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior musza
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 34
Zwycięstwa 30
Przez nokauty 21
Porażki 2
Remisy 2
Nieodbyte 0

Jose Ulises Solís (ur. 28 sierpnia 1981 w Guadalajarze) – meksykański bokser, były mistrz świata organizacji IBF w kategorii junior muszej (do 108 funtów).

Solís rozpoczął karierę w kwietniu 2000. We wrześniu 2003 pokonał przyszłego mistrza świata WBC, Edgara Sosę.

W lipcu 2004 dostał szansę zdobycia pasa mistrzowskiego organizacji WBO, ale nie wykorzystał jej, przegrywając z Nelsonem Dieppą (była to jego pierwsza porażka w karierze)[1].

Półtora roku później, w styczniu 2006, po raz drugi wystąpił w pojedynku o tytuł mistrza świata, tym razem organizacji IBF. Tej okazji już nie zmarnował i po wygraniu na punkty z Willem Grigsby został mistrzem.

W tym samym roku jeszcze dwukrotnie skutecznie bronił swojego mistrzowskiego pasa – z byłym mistrzem organizacji WBC Erikiem Ortizem[2] oraz, po zaciętym pojedynku zakończonym remisem, z Omarem Salado.

25 stycznia 2007 doszło do walki rewanżowej z Grigsbym, w której ponownie wygrał Solís[3]. Cztery miesiące później Meksykanin po raz czwarty obronił swój tytuł. Pretendentem był były mistrz świata WBC w kategorii słomkowej, Jose Antonio Aguirre. Solís wygrał ten pojedynek przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie[4]. 4 sierpnia 2007, pokonał przez techniczny nokaut w ósmej rundzie Rodela Mayola[5]. W ostatniej walce w 2007, Solís wygrał przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie z Bertem Batawangiem[6].

12 lipca 2008 pokonał na punkty Filipińczyka Glenna Donaire[7]. Niecałe cztery miesiące później pokonał, również na punkty, Nerysa Espinozę[8].

Tytuł mistrza świata stracił 19 kwietnia 2009 roku przegrywając przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie z Brianem Vilorią. Meksykanin doznał rozcięć skóry nad oboma oczami, sędzia odebrał mu też po punkcie w rundach trzeciej i piątej za uderzenia poniżej pasa[9].

Na ring powrócił we wrześniu 2009 roku, pokonując mało znanego boksera Dirceu Cabarcę. 27 marca 2010 roku pokonał w walce eliminacyjnej IBF Berta Batawanga, który nie wyszedł do walki po przerwie między piątą i szóstą rundą[10].

Przypisy

  1. Danny Williams Knocks Out Mike Tyson In 4th Round! (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 09.04.2009].
  2. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 09.04.2009].
  3. Solis eases to win over Grigsby (ang.). BBC Sport. [dostęp 09.04.2009].
  4. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 09.04.2009].
  5. Dan Rafael: Solis retains junior flyweight title with eighth-round knockout (ang.). ESPN.com. [dostęp 09.04.2009].
  6. Solis schools Batawang! (ang.). Boxnews.com.ua. [dostęp 09.04.2009].
  7. Donaire loses to Solis (ang.). ABS-CBN News Online. [dostęp 09.04.2009].
  8. Retiene 'Archi' Solís el título al vencer a un marrullero Espinoza (hiszp.). ElUniversal.com.mx. [dostęp 09.04.2009].
  9. Donaire, Viloria victorious! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 08.05.2009].
  10. Solis, Segura stop foes (ang.). Fightnews.com, 27.03.2010. [dostęp 2010-04-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]