Ulisses Aldrovandi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ulisses Aldrovandi

Ulisses Aldrovandi (ur. 11 września 1522 w Bolonii, zm. 4 maja 1605 tamże), włoski humanista, lekarz i przyrodnik okresu Odrodzenia.

Ukończył studia na Uniwersytecie Bolońskim w 1553 r. specjalizując się w medycynie[1]. W 1554 został wykładowcą macierzystej uczelni, prowadząc zajęcia z filozofii i logiki[2]. Ponieważ interesował się szczególnie przyrodą, to w 1561 r. zdołał doprowadzić do utworzenia pierwszej w Bolonii katedry filozofii przyrody, którą sam objął[3]. Założył publiczny ogród botaniczny, którym w kolejnych latach kierował, a następnie także muzeum przyrodnicze, którego zbiory gromadził do końca życia[4]. W 1574 został naczelnym lekarzem Bolonii[5].

W zakresie badań przyrodniczych był propagatorem badań empirycznych, opartych na własnych obserwacjach studiowanych obiektów, choć zdarzało mu się też opisywać obiekty, których nie widział (np. smoka)[6]. Takie podejście było główną przyczyną założenia muzeum, gdzie gromadził eksponaty przyrodnicze z całego świata celem ich dalszego analizowania[7]. Celem pozyskania materiałów badawczych odbył parę ekspedycji naukowych po Włoszech zbierając rośliny, zwierzęta, skały i minerały[8]. Zamawiał też wielkie ilości (w sumie 8 tys.) obrazów obiektów przyrodniczych, traktując te obrazy jako dokumentację naukową[9]. Stworzył też zielnik gromadzący 7 tys. roślin[10].


Główne dzieła wydane za życia Aldrovandiego [11][edytuj | edytuj kod]

  • Ornithologiae, hoc est de avibus historiae libri XII (1599);
  • Ornithologiae tomus alter (1600);
  • De animalibus insectis libri septem, cum singulorum iconibus ad vivum expressis (1602);
  • Ornithologiae tomus tertius, ac postremus 1603).

Po śmierci uczonego, władze Bolonii między 1605 a 1609 r. wydały własnym kosztem 9 innych tomów przyrodniczych autorstwa Aldrovandiego[12].

Przypisy

  1. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  2. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  3. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  4. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  5. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  6. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  7. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  8. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  9. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  10. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  11. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.
  12. Giuseppe Olmi, 2009: Ulisses Aldrovandi. W: Huxley R. (red.): Wielcy przyrodnicy. Wyd. Naukowe PWN: 59-62.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]