Ulpian Domicjusz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gnaeus Domitius Annius Ulpianus (ur. II wiek n.e., zm. 223 n.e.) – rzymski jurysta i pisarz epoki cesarstwa. Fragmenty oraz wyciągi jego pism stanowią znaczną część kodyfikacji prawa rzymskiego podjętej przez cesarza Justyniana I Wielkiego w VI wieku naszej ery, znanej pod nazwą justyniańskich Digestów.
W roku 223 n.e zamordowany przez pretorian – których dowódcą (łac. Praefectus Praetorio) był od 222 r. n.e. – podczas zamieszek poprzedzających obalenie cesarza Aleksandra Sewera.
Jeden z pięciu wielkich rzymskich autorytetów prawniczych, których pisma zostały zrównane z ustawami na mocy konstytucji raweńskej.
Cytaty [edytuj]
- Dura lex, sed lex (łac. Twarde prawo, ale prawo).
- Volenti non fit iniuria (łac. Chcącemu nie dzieje się krzywda).
- Publicum ius es quod ad statum rei Romanae spectat, privatum quod ad singularum. (łac. Prawem publicznym jest fragment porządku prawnego, który dotyczy regulacji porządku prawnego państwa.prawem prywatnym jest to, które dotyczy indywidualnych podmiotów.)
- Iuris praecepta sunt haec: honeste vivere, alterum non laedere, suum cuique tribuere. (łac. Zasady prawa są następujące: żyć uczciwie, nikomu nie szkodzić, oddać każdemu, co mu się należy.)