Ulrich Schrade

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ulrich Schrade
prof. dr hab. Ulrich Schrade
prof. dr hab. Ulrich Schrade
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1943-07-2121 lipca 1943
Patryki
Data i miejsce śmierci 2009-11-1515 listopada 2009
Warszawa
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: filozof
Alma Mater Politechnika Warszawska
Profesura 2004
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Warszawska
Okres zatrudn. 1974–2009
Kierownik Zakładu Filozofii Wydziału Administracji i Nauk Społecznych
Wydział Wydział Administracji i Nauk Społecznych Politechniki Warszawskiej
Skarbnik Zarządu Głównego
Towarzystwo Naukowe Polskie Towarzystwo Filozoficzne
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Brązowa Odznaka im. Janka Krasickiego

Ulrich Schrade (ur. 21 lipca 1943 w Patrykach, zm. 15 listopada 2009 w Warszawie) – prof.[1] dr hab., filozof, teoretyk wychowania, etyk – badacz twórczości Henryka Elzenberga[2] i teoretyk myśli konserwatywnej.

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Olsztynie (1961).

W latach 1961-66 studiował pod kierunkiem prof. Bolesława Kasprowicza na Wydziale Morskim WSE w Sopocie; w latach 1966-69 pracował przy budowie Olsztyńskich Zakładów Opon Samochodowych; w latach 1969-1974 odbywał studia doktoranckie pod kierunkiem prof. Bogusława Wolniewicza na Uniwersytecie Warszawskim.

Od 1974 roku związany był z Politechniką Warszawską, a w szczególności z Wydziałem Administracji i Nauk Społecznych. Na tej uczelni uważany jest za współtwórcę szkoły filozofii nauki i techniki oraz teoretyka dydaktyki szkoły wyższej. Do końca życia pełnił funkcje: Kierownika Zakładu Filozofii Wydziału Administracji i Nauk Społecznych PW, Kierownika Seminarium Pedagogicznego oraz Podyplomowych Studiów Pedagogicznych w PW[3].

Był członkiem Komisji Dyscyplinarnej Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz pełnił funkcję skarbnika Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Filozoficznego.

Trzonem jego zainteresowań naukowych były problemy szeroko ujętej antropologii i aksjologii oraz pedagogiki. Był profesorem Politechniki Warszawskiej; wykładał również na Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Idea humanizmu w świetle aksjologii Henryka Elzenberga, 1986.
  • Etyka. Główne systemy, 1992.
  • Nurty filozofii współczesnej, trzy wydania – 1997, 2003, 2010.
  • Międzywojenna polska myśl narodowa. Od patriotyzmu do globalizmu, 2004.
  • Dydaktyka szkoły wyższej. Wybrane problemy. (red.), 2010.

Przypisy